9 foto’s van de eerste grote Ajax-invasie die u nog niet eerder zag

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 08-03-2019
Het was de week van Ajax, kunnen we wel zeggen. De week van Real Madrid-Ajax natuurlijk, maar ook de week waarin het exact vijftig jaar geleden was dat Ajax in Parijs de veelbesproken beslissingswedstrijd tegen Benfica speelde, achteraf gezien de Europese doorbraak van de Amsterdammers. Fotograaf Johan van Gurp, destijds 20 jaar, vond een aantal niet eerder afgedrukte negatieven en neemt ons nog één keer mee terug naar 5 maart 1969, de dag dat zeker 30.000 Ajax-supporters Parijs overspoelden.

Beeld: Johan van Gurp

Het was een voor Nederlandse begrippen ongekende exodus van voetbalsupporters, toen Ajax in Parijs de halve finale van de Europacup 1 moest zien te bereiken. De twee wedstrijden tegen Benfica waren allebei in 1-3 geëindigd en daarom moest een alles-of-nietsduel op neutraal terrein de beslissing brengen. Dat werd dus Parijs, een stad waar veel Portugezen woonden en die goed was te bereizen voor de Nederlandse supporters.

De toen 20-jarige Johan van Gurp had eigenlijk niet zoveel met Ajax; als Bredanaar was NAC zijn club. Toch hapte hij toe, toen hij in de krant een advertentie zag. “Voor 35 gulden kon je op het station van Breda instappen in een supportersbus en werd je zo naar het stadion in Parijs gereden, een kaartje voor de wedstrijd zat erbij inbegrepen. Ik wist al vanaf m’n 14de dat ik fotograaf wilde worden, maar niet via de Fotovakschool – daar leerde je alleen maar de theorie. Daarom ging ik zelf op pad, schoot ik waar ik maar kon om ervaring op te doen en een portfolio op te bouwen. Het EK schaatsen, de Tour de France... En dus ook die wedstrijd een Parijs. 35 gulden, een buitenkansje!”

Van Gurp was niet de enige die de reis had gemaakt. Van de ruim 63.000 toeschouwers in het nogal aftandse Stade de Colombes (een Frans record dat pas bij de opening van het Stade de France in 1998 werd verbroken) kwamen er volgens de meest voorzichtige schattingen zeker 30.000 uit Nederland. Van Gurp, inmiddels 70 jaar: “De sfeer was echt geweldig, met al die mensen, maar ik zag bij binnenkomst vooral dat ik aan actiefoto’s niet hoefde te denken. Stond ik daar, muurvast op een bomvolle staantribune, met voor onze neus een enorme sintelbaan. Je zou een supertelelens nodig hebben om de spelers te fotograferen. Dus werd het maar een sfeerreportage.”

Het leverde prachtige beelden op, van supporters met kartonnen hoedjes en fans die voor het beste zicht bovenop de metershoge afgeplakte reclameborden of in bomen klommen, maar Van Gurp keek er nooit meer naar om. “In 1970 kreeg ik een vast contract als fotograaf bij dagblad De Stem, dankzij een plakboek met zelfgemaakte foto’s uit het wielerseizoen 1969. Die negatieven uit Parijs heb ik nooit nodig gehad en dus ook geen afdruk van gemaakt.”

Tot hij ze een paar jaar geleden tegenkwam op zolder, ze toch maar eens liet digitaliseren en SANTOS een berichtje stuurde. Gelukkig maar.

O ja, Ajax won trouwens met 3-0 (twee keer Inge Danielsson, één keer Johan Cruijff) en ging naar de halve finale - maar dat had u vast ergens anders al gelezen.

Lees ook
SANTOS #10: Voetbalreisgids

Tien tips
voor de ideale
voetbaltrip

Nu het nieuwe voetbalseizoen in alle hevigheid is losgebarsten en de Nederlandse ploegen in Europa hun tegenstanders kennen, kunnen de voetbaltripjes weer worden geboekt. De redactie van SANTOS geeft reisadvies.
SANTOS #04: DE KLASSIEKER

Mulder bemint:
Mladen Ramljak

De Joegoslaaf Mladen Ramljak, afgestudeerd econoom én vooraanstaand lid van het ‘Genootschap der Scheermessen’, won met Feyenoord de landstitel en de UEFA Cup. Het is vandaag 40 jaar geleden dat hij overleed. Jan Mulder haalt herinneringen op.
SANTOS #13: De 25 schoonheden van het amateurvoetbal

Kantines,
cornervlaggen
en kleedkamergeluk

In SANTOS #13 belijden we onze liefde voor amateurvoetbal. Inderdaad, net als in een eerdere SANTOS, maar toch weer op een andere manier. Omdat het zo’n ongelooflijk rijk onderwerp is, en omdat het je zo heerlijk terugbrengt naar de essentie: naar voetbal omdat het leuk is. Naar voetbal als een sociaalcultureel fenomeen ook.
Reportage

Lachen
Gieren
Gullit

Van Qatar naar Hilversum, van Varkenoord naar Miami, en terug via Rome en Schotland. Ruud Gullit leidt een fascinerend bestaan, vrolijk slalommend tussen de hoogte- en dieptepunten van zijn leven. Een weekend lang in het spoor van de nimmer verwelkende Zwarte Tulp. “Ik zie het zo: als ik niet naar links kan, dan ga ik maar naar rechts.”
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”
Overig

Ciao, Marco

Zijn afscheid in San Siro op 18 augustus 1995 voelde zo ongelooflijk, dat de toen zestienjarige Sjoerd Mossou besloot het niet te geloven. Marco van Basten was zijn held, en helden stopten niet. Hij was pas dertig, godverdomme.