Bureau Sport: Culthelden

Woord: Bureau Sport
Gepost: 08-12-2017
Bureau Sport doet veel aan onderzoeksjournalistiek, maar presentatoren Erik Dijkstra en Frank Evenblij lullen het liefst over bijzaken. Dit keer bespreken ze hun favoriete culthelden.

Beeld: Casper Rila
Eerder verschenen in SANTOS #01, november 2015.

Erik: “Wie is jouw ultieme cultheld?”

Frank: “John Feskens van Willem II. Mijn cluppie.”

Erik zucht.

Frank:D’n Beitel was zijn bijnaam. Vanwege zijn vooruitstaande kin. Ik vond het meer op een kassa lijken. Of zo’n ouderwetse centenbak. Echt een cultkin. Hij was libero. Dat vond ik ook gaaf.”

Erik: “Speelde jij ook libero dan?”

Frank: “Nee, was ik dat maar geweest. Libero’s bestaan niet meer. Ze stonden achter de verdediging een beetje te schreeuwen en die ballen naar voren te poeieren. Feskens scoorde veel met afstandsschoten. Ik had zelf ook een goed afstandsschot.”

Erik: “Ik krijg bijna de indruk dat als jij libero had gestaan, je een aardige profvoetballer was geworden.”

Frank: “Zou zomaar kunnen. Maar nog even over John.”

Erik: “Er is nóg meer?”

Frank: “Wist je dat ik hem gebeld heb als zestienjarige? Eerst naar 008 gebeld en gevraagd naar het nummer van John Feskens uit Tilburg. Dat kreeg je dan gewoon en dan kon je hem bellen. Ik belde hem op zijn verjaardag, het was de dag voor Willem II-Ajax. Ik zei: ‘Hoi John, dit is Frank uit Den Haag. Gefeliciteerd en succes morgen.’ ”

Erik: “Ik dacht: er komt nu een waanzinnige telefoonprank. Maar jij zegt alleen maar: ‘Gefeliciteerd en succes’. Schitterend.”

Frank: “Hielp niets. Ze verloren met 1-0.”

Wist je dat ik John Feskens gebeld heb als zestienjarige? Eerst naar 008 gebeld en gevraagd naar het nummer. Dat kreeg je dan gewoon.
Frank Evenblij

Erik: “Mijn ultieme cultheld was, ik zal het ook maar een beetje dicht bij huis houden, Prince Polley. Die had een dikke reet en kon er eigenlijk niet veel van. Maar toch keken we er graag naar bij Twente. Hij was een van de eerste donkere spelers bij de club. We zongen: ‘Oeh ah Polley is er, Polley is er’. Zijn bijnaam was de chocoprins. Dat kan nu echt niet meer. Ik had niet het idee dat Prince Polley er erg mee zat. Het zou ook kunnen dat hij het allemaal niet begreep. Hij lachte overal om.”

Frank: “Heb je hem weleens gebeld?”

Erik: “Nee, dan kon ik blijven bellen. Twente had zo’n goede ploeg in die tijd. Al was Polley wel de meest bijzondere. Hij kwam uit Ghana. Daar ging je van alles bij fantaseren.”

Frank: “Willem II had ook een Ghanees, Jatto Ceesay (Ceesay is afkomstig uit Gambia, red.). Die was wel erg goed.”

Erik: “Oh ja, jullie Ghanees was wél weer goed. Zullen we eens buiten onze eigen habitatjes kijken? Wat dacht je van Berry van Aerle?”

Frank: “Ja, maar wat kun je daar nog aan toevoegen? Berry is al bijna uitgecultiveerd. Net als Theo Janssen.”

Erik: “Ik vind wel dat Theo een nieuwe dimensie heeft gegeven aan zijn cultschap met die enorme baard van hem. Heb je dat gezien?”

Frank: “Ja. Maar laten we wat ruimte overhouden voor de cultheld aller culthelden: Maradona.”

Erik: “Terecht. Messi en Ronaldo zijn ook goed, maar Maradona, daar kwam nog zoveel emotie bij kijken. Het was altijd gekte rond die man.”

Frank: “Ik weet nog dat we na de eerste Bureau Sport in een interview zeiden: als we Maradona kunnen interviewen, stoppen we.”

Erik: “Jaha, weet ik nog. Er kwam gelijk een reactie van: laat dat alsjeblieft snel geregeld worden, dan kunnen die twee klootzakken van de buis.”

Frank: “Bij Maradona denk ik meer aan het WK ’90 dan dat van ’86.”

Erik: “Klopt. Toen liep-ie half mank, er was van alles met zijn lijf aan de hand. Toch kwamen ze steeds een rondje verder. Brazilië had 12-1 moeten winnen. Maar Maradona stak een keer Caniggia weg en het was gebeurd. Sloeg nergens op. Dat was een veel groter wonder dan die handsbal.”

Frank: “Caniggia, ook een cultheld. Die snoof nog meer dan Pluisje.”

Erik: “Als hij bij de zijlijn stond had je weinig aan hem. Hij snoof zo al het krijt naar binnen.”

Frank: “Het mooiste aan Maradona vond ik dat het eigenlijk helemaal geen atleet was. Hij was klein en dik.”

Erik: “Ga je nu zeggen dat jij ook zo goed als Maradona had kunnen zijn?”

Frank: “Als ik libero had gestaan wel.”

Prince Polley had een dikke reet en kon er eigenlijk niet veel van. Maar toch keken we er graag naar bij Twente.
Erik Dijkstra
Lees ook
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”
Overig

Ciao, Marco

Zijn afscheid in San Siro op 18 augustus 1995 voelde zo ongelooflijk, dat de toen zestienjarige Sjoerd Mossou besloot het niet te geloven. Marco van Basten was zijn held, en helden stopten niet. Hij was pas dertig, godverdomme.
Interview

Sneijder zingt
Hazes

Als iemand de soundtrack schreef bij het leven van Wesley Sneijder, dan was het André Hazes. “Bij bijna alles wat ik denk, doe of meemaak, past wel een nummer van André.”
Reconstructie

Het wonderlijke relaas
van verzorger Jan Maas

Supersub Wim Kieft uit Amsterdam is voor altijd de man die met een curieuze kopbal de aanzet gaf tot Oranjes EK-winst in 1988. Verzorger Jan Maas uit Ven-Zelderheide schreef geschiedenis door tijdens het bekertreffen tussen N.E.C. en De Treffers in 2000 juist een doelpunt met zijn hoofd te voorkomen. Reconstructie van een van de meest bizarre voetbalacties ooit.
Binnendoor

Leo
Beenhakker

“Ik ben een jaar lang een kakkerlak genoemd in Amsterdam en een pleurisjood in Rotterdam. En niet alleen door simpele zielen, maar ook door intelligente mensen met een leidinggevende baan bij een groot kantoor. Kun je zeggen: ‘Dat hoort erbij als je overstapt.’ Maar dat ís niet normaal.”
Overig

SANTOS presenteert:
DIEGO MARADONA

Nog een paar weken en dan verschijnt DIEGO MARADONA, de veelbesproken docufilm van Oscarwinnaar Asif Kapadia (SENNA, AMY) over de opkomst en ondergang van Diego Armando Maradona. Wij hebben ’m alvast mogen zien en we kunnen verklappen: het is 125 minuten lang genieten geblazen van nog niet eerder vertoonde beelden. In aanloop naar de bioscooppremière toert SANTOS langs filmhuizen in Breda, Utrecht en Rotterdam met een speciale preview van de film.