De laatste komma

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 16-07-2018
Het lukte dus niet. De missie van Messi nog eens wereldkampioen te worden, mislukte jammerlijk in Rusland. Al in de achtste finales. Andere M-en manifesteerden zich: Mbappé, Modric, Mandzukic, godbetert Maguire. Hartstikke mooi, gefeliciteerd met een knap toernooi. Doet dat iets af van aan de grootsheid van Lionel Messi? Nee, wat ons betreft niet.

Beeld: Erik Kroes (coverontwerp), Hollandse Hoogte

SANTOS is niet zo van het ‘gloryhunten’. We blijven blij met onze keuze een keer een heel nummer aan Messi te wijden. Een eerbetoon aan de voetballer die we nog steeds de beste van deze tijd vinden. Met afstand. En eigenlijk ook van alle tijden hiervoor.

Vier jaar geleden in Brazilië kon hij de beker bijna aanraken, voelen, ruiken. In Rusland zat het er eigenlijk nooit in. Zoals Messi-fan Frenkie de Jong in ons blad stelt: je moet ook een beetje een knappe ploeg om je heen hebben.

Normaal gesproken was het de laatste kans voor de inmiddels 31-jarige Argentijn aan wiens dribbels, eerlijk is eerlijk, de tijd wat is gaan knagen. Al was zijn enige doelpunt ook meteen het fraaiste van het toernooi. Een laatste kans op zijn 35te in Qatar? Het lijkt onwaarschijnlijk. Maar het Argentijnse volk zal hem blijven smeken, de komende jaren.

Juist die tragiek maakt Messi menselijk en fascinerend tegelijk. Zo goddelijk goed zijn, jaar in jaar uit alles winnen, maar toch moeten leven met die ene komma achter je naam. Altijd maar de schaduw van Diego Armando Maradona, de malle oppergod van het Argentijnse volk.

Dat Messi de beste speler aller tijden is, lijdt allang geen twijfel meer. Niks ten nadele van Crisje Ronaldo hoor, ook een fenomeen, maar Messi is natuurlijk het grootste voetbalwonder dat ooit is geboren.

Lees het lyrische verhaal van Jan Mulder en je begrijpt dat het nooit is vertoond; dat er nooit een mens op aarde is geweest met de dribbeltechniek, de intuïtie, het gevoel voor tijd en ruimte van Messi. Of Messi ook de ‘grootste’ voetballer ooit is? Nee, daar moeten we eerlijk over zijn. Cultureel gezien niet. De Argentijnse historicus en schrijver Sergio Levinsky uit hoe dat komt, en waarom Maradona – toch weer hij – in dat opzicht voor altijd onaantastbaar zal blijven, al die dronkenmansacties in Rusland ten spijt.

Kijken naar Messi: ooit zullen we ons pas echt realiseren wat we gezien hebben. Een wonder.

Maar Messi is en blijft de puurste, de meest onverdunde, de zuiverste voetballer ooit. Hij is de personificatie van liefde voor de bal en plezier in het spel. Een mondiaal symbool van onschuld en vrolijkheid ook, de held van een complete generatie kinderen en tieners tot in alle uithoeken van de wereld.

De voetballer ook bij wie we ons nog onvoldoende realiseren hoe bijzonder het is: leven in hetzelfde tijdperk als hij. Elke week naar hem kunnen kijken, op televisie of in het stadion. Het is een universeel, nogal onderschat voorrecht. Hij is de voetballer die iedereen een keer live gezien moet hebben in zijn leven. (Desnoods tussen de selfiefetisjisten op de tribunes van Camp Nou, zoals onze Menno Pot ervoer.)

Messi is niet alleen de beste, hij is ook de best gedocumenteerde voetballer ooit. Op YouTube kun je eindeloos kijken naar zijn goals, zijn dribbels, zijn aannames, zijn briljante ingevingen. Alles wat hij ooit deed op een voetbalveld, is vastgelegd voor de eeuwigheid.

In SANTOS proberen we daar iets aan toe te voegen, de context te schetsen waarom Messi doet wat hij doet. Een nummer dat je daarom, wat ons betreft, nog steeds vol trots op je salontafel kunt leggen. Juist nu.

Want ooit zullen we ons pas echt realiseren wat we gezien hebben. Een wonder.

Lees ook
SANTOS #10: Voetbalreisgids

Tien tips
voor de ideale
voetbaltrip

Nu het nieuwe voetbalseizoen in alle hevigheid is losgebarsten en de Nederlandse ploegen in Europa hun tegenstanders kennen, kunnen de voetbaltripjes weer worden geboekt. De redactie van SANTOS geeft reisadvies.
SANTOS #04: DE KLASSIEKER

Mulder bemint:
Mladen Ramljak

De Joegoslaaf Mladen Ramljak, afgestudeerd econoom én vooraanstaand lid van het ‘Genootschap der Scheermessen’, won met Feyenoord de landstitel en de UEFA Cup. Het is vandaag 40 jaar geleden dat hij overleed. Jan Mulder haalt herinneringen op.
SANTOS #13: De 25 schoonheden van het amateurvoetbal

Kantines,
cornervlaggen
en kleedkamergeluk

In SANTOS #13 belijden we onze liefde voor amateurvoetbal. Inderdaad, net als in een eerdere SANTOS, maar toch weer op een andere manier. Omdat het zo’n ongelooflijk rijk onderwerp is, en omdat het je zo heerlijk terugbrengt naar de essentie: naar voetbal omdat het leuk is. Naar voetbal als een sociaalcultureel fenomeen ook.
Reportage

Lachen
Gieren
Gullit

Van Qatar naar Hilversum, van Varkenoord naar Miami, en terug via Rome en Schotland. Ruud Gullit leidt een fascinerend bestaan, vrolijk slalommend tussen de hoogte- en dieptepunten van zijn leven. Een weekend lang in het spoor van de nimmer verwelkende Zwarte Tulp. “Ik zie het zo: als ik niet naar links kan, dan ga ik maar naar rechts.”
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”
Overig

Ciao, Marco

Zijn afscheid in San Siro op 18 augustus 1995 voelde zo ongelooflijk, dat de toen zestienjarige Sjoerd Mossou besloot het niet te geloven. Marco van Basten was zijn held, en helden stopten niet. Hij was pas dertig, godverdomme.