De ziel van ADO Den Haag: kassahokjes, Midden Noord en Henk Patat

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 23-10-2018
Op zoek naar de ziel van onze achttien Eredivisie-stadions vragen SANTOS en de Eredivisie CV een legertje insiders, van een beetje bekend tot heel bekend, wat hun club voor hen betekent. Dit keer Kees Jansma (1947), presentator bij Fox Sports, voorheen perschef bij Oranje en van kinds af aan ADO Den Haag-fan.

Beeld: Marco Magielse

Onderweg-naar-het-stadion-tip
“Je moet er even naar zoeken, maar ook bij het nieuwe stadion vind je de oude Haagse romantiek. De kassahuisjes van het oude Zuiderpark bijvoorbeeld, die zijn prachtig. Ze zijn behouden gebleven dankzij een groep fanatieke supporters, als een soort laatste tastbare herinnering aan die plek, en meeverhuisd naar het nieuwe stadion. Als ik ze zie, denk ik meteen aan vroeger. Het was dé ontmoetingsplek voor een wedstrijd. Hier wachtte je op je vader of op je vrienden, bladerend in het nieuwe programmaboekje. Verder is bij het nieuwe stadion het standbeeld van Aad Mansveld heel bekend, en je hebt gelukkig de snackwagens van Henk Patat nog. Een begrip in Den Haag, vooral beroemd geworden dankzij zijn broodje warme rookworst, die ook in de meer deftige Residentie Club worden geserveerd. Haagser bestaat niet.”

Ultiem stadiongeluk
“Dat zit hem in kleine dingen. Óók in het klassiek Haagse gezanik en geklaag, of je nou in een skybox komt of gewoon op de tribune. Ik hou ervan dat heel Den Haag samenkomt bij ADO, van hoog tot laag, van de getapte jongens tot mannen van de straat. En ja, als ze dan ‘O o Den Haag’ draaien, hè. Dat is toch een beetje het officieuze clublied inmiddels. Ik houd het meest van de originele versie van Harry Jekkers, en iedere echte Hagenaar kent die tekst van de eerste tot de laatste regel. Maar vlak voordat dat nummer wordt gedraaid, zetten ze bij ADO sinds enkele jaren een soort housebeat op, vlak voor de opkomst van de spelers. Ik mag dan een ouwe lul zijn, maar dat gedreun werkt goed, hoor.”

Vergeten clubheld
“Vergeten is niet het goede woord, maar landelijk gezien is René Pas misschien niet zo bekend als Aad Mansveld of Lex Schoenmaker. Toch was René tien jaar lang een zeer geliefde rechtsbuiten, en een echte clubman bovendien. Geen kapsones, wel altijd een mening over de club, superkritisch ook, zoals het iedere echte Hagenaar betaamt. Tegenwoordig is René Pas een soort officieus ambassadeur van de club. Hij heet mensen welkom in het stadion, hij is er altijd, in een betrekkelijk anonieme rol. Iemand als Piet de Zoete heeft allerlei officiële functies bekleed, ook dat is een echte ADO-man, maar René Pas hoort gewoon bij het interieur, en bij de Haagse voetbalcultuur in de brede zin van het woord.”

Shirtje
“Toch het roodgroene verticaal gestreepte shirt met witte broek. Het echte, originele ADO-shirt. Als ik vroeger als jongetje uit Voorburg naar Den Haag ging, liep heel de stad in dat shirt. ADO was zeker ook in het amateurvoetbal een instituut. Als wij met TONEGIDO tegen ADO speelden, moesten we soms tegen de A9, zo ongelooflijk veel jeugdelftallen hadden ze. Door alle naamsveranderingen en doorstarts is dat shirt niet meer, het groen en geel zijn de kleuren van de stad Den Haag. Ook heel mooi hoor, na al die jaren. Daar voel ik ook echt wat bij. Maar het roodgroen, zonder sponsor, van katoen. Dat is de mooiste.’’

Kun je geen genoeg krijgen van de cultuur van de tribune in al zijn facetten? Wij ook niet. We wijdden er zelfs ons laatste nummer aan, SANTOS #09: NAAR HET STADION. Bestel ’m hier, of ren naar de winkel.

Midden Noord
“Dan denk ik aan het originele Midden Noord, een oude betonnen tribune, die toen nog enorm hoog was. Daar kwam heel de stad samen, echt gezellig was dat. In de laatste periode in het Zuiderpark heeft de tribune een negatieve klank gekregen, ook bij mij. Ik vond het er onaangenaam soms, onprettig. Maar het Midden Noord van nu is over het algemeen weer heel sfeervol. Ze maken vaak fantastische spandoeken, doorspekt met typisch Haagse humor. Qua veiligheid en imago is ADO er absoluut op vooruit gegaan sinds de verhuizing. Ook Midden Noord. Ik mis de ligging van het oude stadion nog weleens, maar als ik dan door de gangen van het huidige stadion loop, en ik zie de eregalerij van oude foto’s, dan krijg ik meteen weer een warm ADO-gevoel.”

Fotograaf en stadionfetisjist Marco Magielse reist deze maanden langs alle achttien Eredivisie-stadions, waaronder dat van ADO Den Haag. Klik hier het stadion van ADO zoals u het nog niet eerder zag.

Lees ook
Beeldreportage

De vlucht van
scheidsrechter Pijper

Bij het grasduinen in de beeldbanken stuitten we op een aantal fascinerende foto’s van de wedstrijd NAC-Ajax van 16 september 1973. Of eigenlijk: van ná de wedstrijd, toen scheidsrechter Henk Pijper – die in de laatste seconden de 3-3 van NAC afkeurde – op de vlucht moest voor ontstemde NAC-supporters. Kijk en verwonder uzelf (en let vooral op die politiehond en de ‘vluchtauto’, in allerijl gecharterd nadat de deur van een politiewagen niet open ging).
SANTOS #10: Voetbalreisgids

Tien tips
voor de ideale
voetbaltrip

Nu het nieuwe voetbalseizoen in alle hevigheid is losgebarsten en de Nederlandse ploegen in Europa hun tegenstanders kennen, kunnen de voetbaltripjes weer worden geboekt. De redactie van SANTOS geeft reisadvies.
SANTOS #04: DE KLASSIEKER

Mulder bemint:
Mladen Ramljak

De Joegoslaaf Mladen Ramljak, afgestudeerd econoom én vooraanstaand lid van het ‘Genootschap der Scheermessen’, won met Feyenoord de landstitel en de UEFA Cup. Het is vandaag 40 jaar geleden dat hij overleed. Jan Mulder haalt herinneringen op.
SANTOS #13: De 25 schoonheden van het amateurvoetbal

Kantines,
cornervlaggen
en kleedkamergeluk

In SANTOS #13 belijden we onze liefde voor amateurvoetbal. Inderdaad, net als in een eerdere SANTOS, maar toch weer op een andere manier. Omdat het zo’n ongelooflijk rijk onderwerp is, en omdat het je zo heerlijk terugbrengt naar de essentie: naar voetbal omdat het leuk is. Naar voetbal als een sociaalcultureel fenomeen ook.
Reportage

Lachen
Gieren
Gullit

Van Qatar naar Hilversum, van Varkenoord naar Miami, en terug via Rome en Schotland. Ruud Gullit leidt een fascinerend bestaan, vrolijk slalommend tussen de hoogte- en dieptepunten van zijn leven. Een weekend lang in het spoor van de nimmer verwelkende Zwarte Tulp. “Ik zie het zo: als ik niet naar links kan, dan ga ik maar naar rechts.”
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”