De ziel van FC Emmen: Sfeerrijk Meerdijk en de Boogie Bar

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 22-11-2018
Op zoek naar de ziel van onze achttien Eredivisie-stadions vragen SANTOS en de Eredivisie CV een legertje insiders, van een beetje bekend tot heel bekend, wat hun club voor hen betekent. Vandaag Klaas Jan Bos (1975), voorheen sportverslaggever, nu persvoorlichter bij het Openbaar Ministerie en FC Emmen-supporter sinds de eerste profwedstrijd in 1985.

Beeld: Marco Magielse

Naar-het-stadion-tip
“Sfeerrijk Meerdijk. Dat is de bijnaam van het stadion. Alleen, het stadion van Emmen ligt een beetje buiten de stad, aan de andere kant van de rondweg. Nog net op de Hondsrug, even verderop beginnen de Veenkoloniën.”
“Het stadion ligt tegenover het crematorium. Tegenwoordig is er wel een sfeerplein voor de wedstrijd, en dat is geloof ik een aardig succes. Maar persoonlijk prefereerde ik na de wedstrijd een bezoekje aan de legendarische Boogie Bar een kilometer achter het stadion. Die bar is failliet gegaan, maar volgens mij is er sprake van een doorstart (Crazy Times, red.). Ik zou het proberen!”

Ultiem stadiongeluk
“Dan ga ik toch terug naar mijn jeugd. Op de fiets vanuit Emmer-Compascuum naar de Meerdijk. Die fiets op slot zetten aan de kant van Barger-Oosterveld. Door wat bosjes lopend zie je dan opeens het stadion opdoemen. De masten van Emmen. Wow! Het gekke is, ik heb het nog steeds. Als ik in mijn oude woonplaats over de straat Kanaal A rijd, zie ik die masten weleens kilometers verderop branden. Dat doet me meer dan de lichtmasten van De Kuip of een waanzinnig mooie Oostblokbak.”

Kun je geen genoeg krijgen van de cultuur van de tribune in al zijn facetten? Wij ook niet. We wijdden er zelfs ons laatste nummer aan, SANTOS #09: NAAR HET STADION. Bestel ’m hier, of ren naar de winkel.

Favoriete shirt
“Het thuisshirt uit het eerste jaar. Het had niets met het eigenlijke shirt van Emmen te maken. Emmen speelde in een wit shirt met van die glimmende banen. Zoals het uitshirt van Ajax met TDK er op. Maar bij Emmen stond geen TDK. Daar stond American Stores, of zo. Iets met een vrijheidsbeeld, in het blauw en rood. Waar kan ik die krijgen, wie wil mij dat shirt verkopen?”

Dierbaarste herinnering
“Mag ik er twee noemen? Ben Haverkort. In de tijd dat hij aanvoerder van Emmen was bracht hij pakketjes rond, ik dacht bij Wever Transport. Omdat mijn vader hoofd van de school was en wij naast die school woonden, kwamen alle pakketjes van school bij ons thuis. En dus deed ik de deur wel eens open voor de aanvoerder van Emmen. Dat maakte nogal indruk.”
“In dezelfde categorie. Mijn vader moest vaak papier, pennen et cetera ophalen bij de gemeente. Daar hadden ze een afdeling voor op het gemeentehuis. Er waren mensen die dat dan in je auto stopten. Een van de medewerkers: Emmen-spits Michel van Oostrum. De handtekening van hem koester ik nog steeds. Al heeft hij tegenwoordig een pannenkoekenrestaurant in een woonwijk in Lelystad, de Polderpannenkoek geheten.”

Meest memorabele seizoen
“1989-1990. De kopbal van Gerrie Schaap op de lat vlak voor tijd in het oude Abe Lenstra-stadion. Ik hoor die bal nog op de lat komen. Ik stond achter het doel aan de andere kant. Daardoor geen promotie naar de Eredivisie. Verder klopte alles aan dat seizoen. Ze werden zesde, terwijl ze de seizoenen daarvoor niet verder kwamen dan een zestiende plaats. Dat eerste succesgevoel was toen.”

Fotograaf en stadionfetisjist Marco Magielse reist deze maanden langs alle achttien Eredivisie-stadions, waaronder dat van FC Emmen. Klik hier voor 52 prachtige foto’s van, om met de woorden van Klaas Jan Bos te spreken, Sfeerrijk Meerdijk.

Lees ook
SANTOS #14: Engeland special

De keeper, de kopbal,
de redding, de hond
en de duik

Ze mogen zich voor van alles op de borst kloppen, maar de beste voetballer aller tijden komt niet uit Engeland. De beste doelman wellicht wel. Of in ieder geval: de keeper met de meest legendarische save(s) aller tijden. Wilfried de Jong over Gordon Banks (1937-2019), de doelman die net zo gemakkelijk een zwerfhond klemvast nam als een kopbal van Pelé uit zijn goal ranselde.
SANTOS #14: Engeland special

De meest eigenwijze club van Engeland

De kleine non-league club Lewes FC overleefde een bijna-faillissement en geldt tegenwoordig als een voorbeeld voor andere clubs. Hoe? Door alles nét even anders te doen dan de rest. “We zijn niet tegendraads om het tegendraads zijn. We willen gewoon het goede doen.”
SANTOS SPECIAL: 100 JAAR BEKERVOETBAL

Ooit winnen
wij ’m

Voor iedere supporter van een kleine club is de KNVB Beker de heilige graal, een obsessie, de ultieme beloning voor jarenlange trouw. Totdat je – zoals bijna altijd – roemloos wordt uitgeschakeld. Dan wil je er acuut niets meer van weten, van die verdomde beker. Een essay van Sjoerd Mossou.
SANTOS #11: HUP VROUWEN

Being
Hélène
Hendriks

Ze is geliefd in de voetbalwereld, FOX-verslaggeefster en Veronica-presentatrice Hélène Hendriks, zo blijkt tijdens een lange avond meelopen door Zwolle. Maar toch ook weer niet bij iedereen. “Als ik negatieve opmerkingen niet moeiteloos van me kon laten afglijden, zou ik echt een zwaar leven hebben.”
Reportage

Op pad met
lotingkoning
Heinrich Welling

Eigenlijk is Heinrich Welling competitieplanner en coördinator wedstrijdzaken bij de KNVB, maar Nederland kent hem als de snordragende ‘baas der balletjes’ tijdens bekerlotingen. Hij doet ze overal in het land, ook voor jeugdcups, ruim twintig keer per seizoen. “Roep het maar lekker hard, Mathijs!”
SANTOS #05: SING WHEN YOU'RE WINNING

Hij is een vriend
van Van Swieten

Een goed spreekkoor is bij voorkeur droogkomisch, makkelijk mee te zingen en een tikkeltje infantiel. Het perfecte tribuneliedje ontstaat spontaan, het valt niet voor te koken of te regisseren. Sjoerd Mossou op zoek naar de ziel en rafelrandjes van het Nederlandse spreekkoor.