De ziel van Vitesse: ‘Nou, nou...’ en de hang naar geel-zwart

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 25-10-2018
Op zoek naar de ziel van onze achttien Eredivisie-stadions vragen SANTOS en de Eredivisie CV een legertje insiders, van een beetje bekend tot heel bekend, wat hun club voor hen betekent. Journalist en ‘Ernummer’ Peter Bierhaus (1956) had al een seizoenkaart toen Vitesse nog op Nieuw-Monnikenhuize speelde en vertelt waarom hij die nu nog steeds heeft.

Beeld: Marco Magielse

Typisch ‘Ernums’
“De Noordtribune, achter de goal, is een tribune zoals het volgens mij moet zijn: allerlei ‘Ernums’ volk en volk uit de streek dat vaak cynisch en zwijgend de wedstrijd bekijkt. Soms gaat het even helemaal los met zingen of rake opmerkingen. Het typisch ‘Ernumse’ ‘Nou, nou…’ hoor je hier. Zelfs als Vitesse goed speelt.”

Ultiem stadiongeluk (1)
“Werder Bremen-Vitesse in november 2002, het was de tweede ronde in de UEFA Cup. Ruim 3.000 Vitesse-supporters bevolkten voor de wedstrijd de straten en kroegen in Bremen. In de Eredivisie draaide Vitesse geen best seizoen, maar uit in Bremen haalden we door de 3-3 (met een fantastische goal van Gert Claessens, een snoeihard afstandsschot) de derde ronde, na de 2-1 winst in Arnhem. Trainers Mike Snoei en Theo Bos waren door het dolle heen en het was een groot, swingend feest in onze hoek op de tribune. Die nacht werd er nauwelijks geslapen, in alle kroegen in Bremen zag je kluitjes Vitesse-supporters. Fantastisch!”

De knal van Claessens tegen Werder Bremen.

Lievelingsshirt
“Het shirt met de smalle, verticale geel-zwarte strepen. Daarbij zie ik het liefst een witte broek en witte kousen met bovenaan geel-zwarte ringen. Maar met die kousen spelen ze allang niet meer. Op de een of andere manier vind ik de zwarte broek niet mooi bij het shirt. Uitshirts vind ik meestal lelijk. Kan er niet aan wennen dat Vitesse niet in het geel-zwart speelt. Een paar jaar geleden hadden we als uitshirt een wit shirt met een blauwe baan van rechtsboven naar beneden: de Arnhemse kleuren. Die vond ik bij uitzondering wel mooi.”

Clubmannen
“Nummer één: Theo Bos. Hield niet van grote woorden. Niet supergetalenteerd, maar knokte zich altijd helemaal wezenloos en schakelde gewoon z’n man uit. Verpersoonlijking van Arnhem en Vitesse.”
“Op twee: Ben Hofs. Ook een echte ‘Ernummer’, uit Klarendal. Mijn eerste idool. Keiharde werker, technisch goed en pikte zijn goaltjes mee.”
“Drie: Edward Sturing (met het matje op z’n hoofd). Fantastische rechtsback. Staat nu als trainer altijd klaar voor de club.”
“Nummer vier: Karel Aalbers. Sleepte Vitesse uit de afgrond en maakte er weer een levendige club van. Knap!”
“Vijf: Jan Snellenburg. Oud-clubbestuurder met een héél groot Vitesse-hart.”
“Wie ook niet mag ontbreken in dit lijstje: Bosco Bursac. Geboren in Bosnië, woonde in Servië, daarna in Arnhem. Prima spits. Heeft ons als scout bovendien heel veel goede ‘Joegoslaven’ gebracht, zoals Dejan Curovic.”

Kun je geen genoeg krijgen van de cultuur van de tribune in al zijn facetten? Wij ook niet. We wijdden er zelfs ons laatste nummer aan, SANTOS #09: NAAR HET STADION. Bestel ’m hier, of ren naar de winkel.

Ultiem stadiongeluk (2)
“In de jaren zeventig was de Eredivisie voor Vitesse eerder uitzondering dan regel. In een van die jaren waarin we wél op het hoogste niveau uitkwamen, speelden we eens een kalm potje tegen Sparta. Vitesse was al veilig. Lekker weer. Henk Charley Bosveld werd door scheids Frans Derks teruggefloten na een overtreding. Charley was het er niet mee eens en ging op de bal zitten. Hij lachte Derks toe. Derks wilde de bal en floot weer. Charley bleef zitten. Derks dreigde met een gele kaart en liep naar Charley toe. Charley bleef zitten. Vanaf de tribunes op Nieuw-Monnikenhuize rolde de lach. Bosveld stond op en gaf Derks een hand, terwijl hij de bal over Derks heen wipte. Achter de tribune aan de overkant ruisten de bomen. Een gebeurtenis van niks, maar ik genóót.”

Fotograaf en stadionfetisjist Marco Magielse reist deze maanden langs alle achttien Eredivisie-stadions, waaronder dat van Vitesse. Klik hier voor het GelreDome in 49 prachtige platen.

Lees ook
Beeldreportage

De vlucht van
scheidsrechter Pijper

Bij het grasduinen in de beeldbanken stuitten we op een aantal fascinerende foto’s van de wedstrijd NAC-Ajax van 16 september 1973. Of eigenlijk: van ná de wedstrijd, toen scheidsrechter Henk Pijper – die in de laatste seconden de 3-3 van NAC afkeurde – op de vlucht moest voor ontstemde NAC-supporters. Kijk en verwonder uzelf (en let vooral op die politiehond en de ‘vluchtauto’, in allerijl gecharterd nadat de deur van een politiewagen niet open ging).
SANTOS #10: Voetbalreisgids

Tien tips
voor de ideale
voetbaltrip

Nu het nieuwe voetbalseizoen in alle hevigheid is losgebarsten en de Nederlandse ploegen in Europa hun tegenstanders kennen, kunnen de voetbaltripjes weer worden geboekt. De redactie van SANTOS geeft reisadvies.
SANTOS #04: DE KLASSIEKER

Mulder bemint:
Mladen Ramljak

De Joegoslaaf Mladen Ramljak, afgestudeerd econoom én vooraanstaand lid van het ‘Genootschap der Scheermessen’, won met Feyenoord de landstitel en de UEFA Cup. Het is vandaag 40 jaar geleden dat hij overleed. Jan Mulder haalt herinneringen op.
SANTOS #13: De 25 schoonheden van het amateurvoetbal

Kantines,
cornervlaggen
en kleedkamergeluk

In SANTOS #13 belijden we onze liefde voor amateurvoetbal. Inderdaad, net als in een eerdere SANTOS, maar toch weer op een andere manier. Omdat het zo’n ongelooflijk rijk onderwerp is, en omdat het je zo heerlijk terugbrengt naar de essentie: naar voetbal omdat het leuk is. Naar voetbal als een sociaalcultureel fenomeen ook.
Reportage

Lachen
Gieren
Gullit

Van Qatar naar Hilversum, van Varkenoord naar Miami, en terug via Rome en Schotland. Ruud Gullit leidt een fascinerend bestaan, vrolijk slalommend tussen de hoogte- en dieptepunten van zijn leven. Een weekend lang in het spoor van de nimmer verwelkende Zwarte Tulp. “Ik zie het zo: als ik niet naar links kan, dan ga ik maar naar rechts.”
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”