De ziel van Vitesse: ‘Nou, nou...’ en de hang naar geel-zwart

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 25-10-2018
Op zoek naar de ziel van onze achttien Eredivisie-stadions vragen SANTOS en de Eredivisie CV een legertje insiders, van een beetje bekend tot heel bekend, wat hun club voor hen betekent. Journalist en ‘Ernummer’ Peter Bierhaus (1956) had al een seizoenkaart toen Vitesse nog op Nieuw-Monnikenhuize speelde en vertelt waarom hij die nu nog steeds heeft.

Beeld: Marco Magielse

Typisch ‘Ernums’
“De Noordtribune, achter de goal, is een tribune zoals het volgens mij moet zijn: allerlei ‘Ernums’ volk en volk uit de streek dat vaak cynisch en zwijgend de wedstrijd bekijkt. Soms gaat het even helemaal los met zingen of rake opmerkingen. Het typisch ‘Ernumse’ ‘Nou, nou…’ hoor je hier. Zelfs als Vitesse goed speelt.”

Ultiem stadiongeluk (1)
“Werder Bremen-Vitesse in november 2002, het was de tweede ronde in de UEFA Cup. Ruim 3.000 Vitesse-supporters bevolkten voor de wedstrijd de straten en kroegen in Bremen. In de Eredivisie draaide Vitesse geen best seizoen, maar uit in Bremen haalden we door de 3-3 (met een fantastische goal van Gert Claessens, een snoeihard afstandsschot) de derde ronde, na de 2-1 winst in Arnhem. Trainers Mike Snoei en Theo Bos waren door het dolle heen en het was een groot, swingend feest in onze hoek op de tribune. Die nacht werd er nauwelijks geslapen, in alle kroegen in Bremen zag je kluitjes Vitesse-supporters. Fantastisch!”

De knal van Claessens tegen Werder Bremen.

Lievelingsshirt
“Het shirt met de smalle, verticale geel-zwarte strepen. Daarbij zie ik het liefst een witte broek en witte kousen met bovenaan geel-zwarte ringen. Maar met die kousen spelen ze allang niet meer. Op de een of andere manier vind ik de zwarte broek niet mooi bij het shirt. Uitshirts vind ik meestal lelijk. Kan er niet aan wennen dat Vitesse niet in het geel-zwart speelt. Een paar jaar geleden hadden we als uitshirt een wit shirt met een blauwe baan van rechtsboven naar beneden: de Arnhemse kleuren. Die vond ik bij uitzondering wel mooi.”

Clubmannen
“Nummer één: Theo Bos. Hield niet van grote woorden. Niet supergetalenteerd, maar knokte zich altijd helemaal wezenloos en schakelde gewoon z’n man uit. Verpersoonlijking van Arnhem en Vitesse.”
“Op twee: Ben Hofs. Ook een echte ‘Ernummer’, uit Klarendal. Mijn eerste idool. Keiharde werker, technisch goed en pikte zijn goaltjes mee.”
“Drie: Edward Sturing (met het matje op z’n hoofd). Fantastische rechtsback. Staat nu als trainer altijd klaar voor de club.”
“Nummer vier: Karel Aalbers. Sleepte Vitesse uit de afgrond en maakte er weer een levendige club van. Knap!”
“Vijf: Jan Snellenburg. Oud-clubbestuurder met een héél groot Vitesse-hart.”
“Wie ook niet mag ontbreken in dit lijstje: Bosco Bursac. Geboren in Bosnië, woonde in Servië, daarna in Arnhem. Prima spits. Heeft ons als scout bovendien heel veel goede ‘Joegoslaven’ gebracht, zoals Dejan Curovic.”

Kun je geen genoeg krijgen van de cultuur van de tribune in al zijn facetten? Wij ook niet. We wijdden er zelfs ons laatste nummer aan, SANTOS #09: NAAR HET STADION. Bestel ’m hier, of ren naar de winkel.

Ultiem stadiongeluk (2)
“In de jaren zeventig was de Eredivisie voor Vitesse eerder uitzondering dan regel. In een van die jaren waarin we wél op het hoogste niveau uitkwamen, speelden we eens een kalm potje tegen Sparta. Vitesse was al veilig. Lekker weer. Henk Charley Bosveld werd door scheids Frans Derks teruggefloten na een overtreding. Charley was het er niet mee eens en ging op de bal zitten. Hij lachte Derks toe. Derks wilde de bal en floot weer. Charley bleef zitten. Derks dreigde met een gele kaart en liep naar Charley toe. Charley bleef zitten. Vanaf de tribunes op Nieuw-Monnikenhuize rolde de lach. Bosveld stond op en gaf Derks een hand, terwijl hij de bal over Derks heen wipte. Achter de tribune aan de overkant ruisten de bomen. Een gebeurtenis van niks, maar ik genóót.”

Fotograaf en stadionfetisjist Marco Magielse reist deze maanden langs alle achttien Eredivisie-stadions, waaronder dat van Vitesse. Klik hier voor het GelreDome in 49 prachtige platen.

Lees ook
Rubriek

Shirtje kijken:
FC Twente

Grafisch ontwerper en voetbalshirtprofessor Floor Wesseling duikt voor SANTOS zo nu en dan een bijzonder shirt op uit zijn eindeloze verzameling. Dit keer is het een exemplaar dat de vrouwen van FC Twente droegen in 2016-2017. “Ik voorzie dat grote merken zich de komende jaren steeds meer zullen toeleggen op vrouwenvoetbal.”
Reportage

Pirlo and
the City

In de relatieve anonimiteit van New York City begon Andrea Pirlo in de Verenigde Staten aan een tweede leven. In sportief opzicht was het geen doorslaand succes, maar dat maakte het niet minder intrigerend. Koen van der Velden, onze man ter plaatse, volgde het spoor van de Maestro in de Big Apple.
Interview

Schoenen. Bal.
Veldje. Liefde.

Schoenen, een bal, een veld. Meer heeft een geboren voetballer niet nodig. Op verzoek van SANTOS vertelt Robin van Persie alles over de heilige drie-eenheid.
Beeldreportage

City vóór
de sjeik

Als vermaard rockfotograaf portretteerde Kevin Cummins (Manchester, 1953) de grootste muziekhelden op aarde, van Ian Curtis tot Mick Jagger en van Oasis tot The Smiths. De gezworen Manchester City-supporter maakte in 2003 óók een van de mooiste voetbalfotoboeken ooit: We’re not really here, over het laatste seizoen van City in Maine Road, het oude stadion in de volksbuurt Moss Side.
Interview

Het mooiste voetbal
volgens Dennis Bergkamp

Dennis Bergkamp, icoon van het kunstzinnige voetbal, neemt plaats op de praatstoel. Wie inspireerden de jonge Dennis? Wie vervoeren de huidige Bergkamp? “Kopieergedrag ergert me, kopiëren leidt tot mislukken, omdat een kopie nooit zo goed is als het origineel.”
Reportage

Op pad met
lotingkoning
Heinrich Welling

Eigenlijk is Heinrich Welling competitieplanner en coördinator wedstrijdzaken bij de KNVB, maar Nederland kent hem als de snordragende ‘baas der balletjes’ tijdens bekerlotingen. Hij doet ze overal in het land, ook voor jeugdcups, ruim twintig keer per seizoen. “Roep het maar lekker hard, Mathijs!”