De ziel van Willem II: een Britse beatband en pitch invasions

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 16-11-2018
Op zoek naar de ziel van onze achttien Eredivisie-stadions vragen SANTOS en de Eredivisie CV een legertje insiders, van een beetje bekend tot heel bekend, wat hun club voor hen betekent. Internetfenomeen De Kruikenzeiker geeft de wereld via Twitter (@DeKruikenzeiker) en zijn website (dekruikenzeiker.nl) een fascinerend inkijkje in het wel en wee van een Willem II-supporter en vertelt waarom de club hem zo dierbaar is.

Beeld: Marco Magielse

Tilburgse mentaliteit
“Het spandoek met de tekst ‘Even the bad times are good’, van het inmiddels overleden weblog Roem & Glorie, vat perfect samen hoe het is om Willem II-supporter te zijn: het is qua voetbal niet altijd sprankelend en we zullen vaker verliezen dan winnen, maar toch blijven we komen en zijn onze uitvakken altijd goedgevuld. We maken er maar het beste van, een typisch Tilburgse mentaliteit. De tekst komt van het gelijknamige nummer van de Britse band The Tremeloes. Die band maakte ook My Little Lady, waarvan de Nederlandse cover van Peter Smulders gedraaid wordt na een doelpunt. En zo is de Willem II-cirkel weer rond.”

Favoriete shirt
“Buiten het rood-wit-blauw (wat nog steeds het allermooiste shirt is) heb ik dit jaar een wel heel speciale band met het uitshirt. Willem II vroeg enkele supporters om hulp bij het ontwerp en we hebben het in feite gewoon uit handen genomen van de club. Via WhatsApp hielden we nauw contact en als ik achter mijn laptop zat te ontwerpen, legde ik designs voor aan mijn medesupporters. Willem II koos samen met ons het mooiste ontwerp uit en vervolgens hebben we onze eerste uitwedstrijd in ons uitshirt nog gewonnen ook. Ik heb in tijden niet zoveel Willem II-supporters in het uitshirt zien lopen, dus ook de overige supporters zijn duidelijk tevreden met het werk wat we er in gestoken hebben. Een fantastisch project.”

Kat in het nauw
“In het seizoen 2010-2011 ging het erg slecht met Willem II. In de winterstop stonden we kansloos onderaan met vier hele punten. Een kat in het nauw maakt rare sprongen en als die kat ook nog eens wordt bestuurd door Henry van der Vegt, dan ben je er écht mee genaaid. Er werd een heel leger aan waardeloze buitenlandse spelers ingevlogen. Zo ook ene David Strihavka. De Tsjechische spits was lang, houterig en had totaal geen neusje voor de goal. Hij kwam tot slechts elf wedstrijden waarin hij niet tot scoren kwam. In Tilburg worden buitenlandse, lange spitsen nu steevast vergeleken met Strihavka. Ach, je kunt het alleen maar beter doen dan deze ontzettend slechte Tsjech, zoveel is zeker. Hij kwam trouwens uiteindelijk tot 16 verschillende clubs in 14,5 jaar.”

Kun je geen genoeg krijgen van de cultuur van de tribune in al zijn facetten? Wij ook niet. We wijdden er zelfs ons laatste nummer aan, SANTOS #09: NAAR HET STADION. Bestel ’m hier, of ren naar de winkel.

De allermooiste pitch invasion
“Soms hebben supporters schijt aan alles. Dat leidt dan weleens tot incidenten, tuurlijk, maar soms ontstaat er dan juist iets heel moois. Zo hoor ik bij andere clubs de stadionspeaker weleens omroepen dat men het veld niet mag betreden als er eindelijk eens iets te vieren valt. Tot mijn grote verbazing blijven supporters van Sittard tot Nijmegen dan ook braaf op hun stoeltje zitten. In Tilburg is dat de stadionspeaker met alle play-off-finales nog nooit gelukt. De allermooiste pitch invasion was die tegen Telstar, toen Willem II kampioen werd van de eerste divisie. Al ruim tien minuten voor het eindsignaal stonden supporters in grote getale langs het veld met onder andere de cornervlag te zwaaien. Na het laatste fluitsignaal barstte het feest écht los.”

Meest dierbare herinnering
“Na een lange periode van enorm deprimerend verdedigend voetbal waren wij als Willem II-supporters vorig seizoen de trainer beu en kwamen daarom met een in mijn ogen heel net statement. Erwin van de Looi pakte zijn biezen en de supporters werden afgeschilderd als een klein groepje meedogenloze hooligans. Maar we haalden ons gelijk in de eerstvolgende wedstrijd tegen PSV en wonnen met liefst 5-0. Bij ieder doelpunt nam het ongeloof toe en uiteindelijk lagen we bij de 4-0 op een grote hoop op de trap. Mijn vrienden en ik lagen daar met tranen in de ogen het uit te schreeuwen van vreugde. De lange lijdensweg was eindelijk ten einde. We hadden samen lang moeten lijden en hebben toen samen enorm hard gejuicht – de essentie van voetbal.”

Fotograaf en stadionfetisjist Marco Magielse reist deze maanden langs alle achttien Eredivisie-stadions, waaronder dat van Willem II. Hij keerde vanuit Tilburg terug met 52 pareltjes, hier te bewonderen.

Lees ook
Beeldreportage

De vlucht van
scheidsrechter Pijper

Bij het grasduinen in de beeldbanken stuitten we op een aantal fascinerende foto’s van de wedstrijd NAC-Ajax van 16 september 1973. Of eigenlijk: van ná de wedstrijd, toen scheidsrechter Henk Pijper – die in de laatste seconden de 3-3 van NAC afkeurde – op de vlucht moest voor ontstemde NAC-supporters. Kijk en verwonder uzelf (en let vooral op die politiehond en de ‘vluchtauto’, in allerijl gecharterd nadat de deur van een politiewagen niet open ging).
SANTOS #10: Voetbalreisgids

Tien tips
voor de ideale
voetbaltrip

Nu het nieuwe voetbalseizoen in alle hevigheid is losgebarsten en de Nederlandse ploegen in Europa hun tegenstanders kennen, kunnen de voetbaltripjes weer worden geboekt. De redactie van SANTOS geeft reisadvies.
SANTOS #04: DE KLASSIEKER

Mulder bemint:
Mladen Ramljak

De Joegoslaaf Mladen Ramljak, afgestudeerd econoom én vooraanstaand lid van het ‘Genootschap der Scheermessen’, won met Feyenoord de landstitel en de UEFA Cup. Het is vandaag 40 jaar geleden dat hij overleed. Jan Mulder haalt herinneringen op.
SANTOS #13: De 25 schoonheden van het amateurvoetbal

Kantines,
cornervlaggen
en kleedkamergeluk

In SANTOS #13 belijden we onze liefde voor amateurvoetbal. Inderdaad, net als in een eerdere SANTOS, maar toch weer op een andere manier. Omdat het zo’n ongelooflijk rijk onderwerp is, en omdat het je zo heerlijk terugbrengt naar de essentie: naar voetbal omdat het leuk is. Naar voetbal als een sociaalcultureel fenomeen ook.
Reportage

Lachen
Gieren
Gullit

Van Qatar naar Hilversum, van Varkenoord naar Miami, en terug via Rome en Schotland. Ruud Gullit leidt een fascinerend bestaan, vrolijk slalommend tussen de hoogte- en dieptepunten van zijn leven. Een weekend lang in het spoor van de nimmer verwelkende Zwarte Tulp. “Ik zie het zo: als ik niet naar links kan, dan ga ik maar naar rechts.”
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”