De zolderkamer van Klaas-Jan (2)

Woord: Klaas-Jan Huntelaar
Gepost: 14-12-2017
Onze columnist Klaas-Jan Huntelaar bewaart alles. In iedere editie van SANTOS haalt hij een voetbalrelikwie van zolder. Deze keer: zijn oude voetbalschoenen. “Puma’s wilde ik absoluut niet, want die droeg Matthäus.”

Beeld: Willem de Kam
Eerder verschenen in SANTOS #02, mei 2016.

Moet je zien… Helemaal afgesleten. De noppen. De punten. Er zit nog modder op zelfs. Het maakte me, denk ik, niets uit op die leeftijd. Op een schoen met noppen was je een echte voetballer. Daarmee had je meer grip op het veld, kon je echt hard rennen. Het was even wennen. Daarna speelde je er overal mee. Op straat zelfs. Daardoor sleten ze zo hard, denk ik.

Alles was nieuw, alles was mooi, alles was indrukwekkend. Zelfs zo’n Nederlands vlaggetje op de lip. Of als je ineens je familie langs de kant zag staan. Was je helemaal door overdonderd. Stond je alleen maar naar de kant te kijken. Die gevoelens komen terug nu ik mijn eigen zoontjes zie voetballen.

Die geur van ledervet, als ik dat ruik ben ik meteen terug in die tijd.
Klaas-Jan Huntelaar

In de jeugd van De Graafschap stonden we met onze voetbalschoenen onder de douche, dat weet ik nog wel. Dan waren ze meteen schoon. Daarna kranten erin en invetten. Van die ledervetbussen hadden we. Als ze omvielen, lekten ze. Zat alles onder. Die geur van ledervet, als ik dat ruik ben ik meteen terug in die tijd.

Steeds meer hechtte je waarde aan het merk. Puma’s wilde ik absoluut niet, want die droeg Matthäus. In de jeugd van De Graafschap hadden we Umbro en Hummel. Dat was na een tijdje niet cool meer. We wisselden met elkaar van schoenen of kochten nieuwe. Je wilde dezelfde als je idolen. Van Basten speelde op Diadora, Gullit op Lotto. Plots was Adidas heel cool. Die schubbenschoen van Beckham. Daar zou je een bal beter mee kunnen krullen werd dan gezegd.

Daarna was Nike het populairst. Ik krijg ieder halfjaar wat nieuwe paren van Nike. In andere kleurtjes. Een mooi tijdsbeeld van de mode. Ze slijten niet snel. Ik speel tegenwoordig niet meer op straat, hè.

We wisselden met elkaar van schoenen of kochten nieuwe.
Klaas-Jan Huntelaar
Lees ook
SANTOS #14: Engeland special

Robin van Persie:
‘Engeland heeft
ons gevormd’

Sinds zijn afscheid als voetballer doet Robin van Persie nog maar weinig van zich spreken in de Nederlandse media, maar toen we hem voor onze Engeland-special naar zijn liefde voor voetballand Engeland vroegen, raakte hij niet uitgepraat. Over de magie van Highbury, trainen met Dennis Bergkamp, ‘de hairdryer’ van Sir Alex Ferguson, Boxing Day en Stoke City-uit.
SANTOS #08: MESSI'S MISSIE

De dribbelkunst van
Lionel Messi
volgens Jan Mulder

Probeer de ongeëvenaarde dribbelkunst van Lionel Andrés Messi eens groots te duiden, vroeg SANTOS aan Jan Mulder. Dat lukte met verve, al vond Jan zelf van niet. “Messi heeft ons dribbels geschonken die je met de uitvinding van Johannes Gutenberg, en Laurens Janszoon Coster zo u wilt, niet kunt duiden aan de nabestaanden van SANTOS-lezers. Je moet het hebben gezien.”
Interview

Being
Berry

Zijn halve leven geleden won Hubertus Aegidius Hermanus van Aerle in één maand tijd de Europacup I met PSV en het EK met Oranje. Rijk werd hij er niet van, althans: niet in financiële zin. De cultheld bleef altijd in Helmond wonen, die schitterende, grote stad van HVV, Het Haagje, ‘Skiete Willy’ en Berry de Musical.
Reportage

Welcome to Madchester

Nergens zijn voetbal en popmuziek zo verweven als in Manchester, de stad van City en United, maar ook van Oasis, The Stone Roses, New Order en andere bands. Hoe is die jaloersmakende verstrengeling ontstaan? We gingen in ‘Madchester’ op zoek naar het antwoord, van de pubs in Ancoats tot in het slaperige Moston.
Overig

Nice to meet you,
Mister Best

Wilfried de Jong brengt in SANTOS geregeld een ode aan een overleden voetballer door hem voor een dag terug te halen op aarde. George Best (1946-2005) was de eerste die neerdaalde, op zoek naar Louis van Gaal, Memphis en - vooruit - een paar mooie vrouwen.
SANTOS #14: Engeland special

Please
don't go

Een bakermat van nostalgie, maar ook van het moderne voetbalkapitalisme; geen voetballand is zo contrastrijk als Engeland. Voor SANTOS #14 doken onze fotografen, schrijvers en tekenaars met liefde in de Engelse voetbalcultuur, juist in deze tijden van Brexit.