De zolderkamer van Klaas-Jan (2)

Woord: Klaas-Jan Huntelaar
Gepost: 14-12-2017
Onze columnist Klaas-Jan Huntelaar bewaart alles. In iedere editie van SANTOS haalt hij een voetbalrelikwie van zolder. Deze keer: zijn oude voetbalschoenen. “Puma’s wilde ik absoluut niet, want die droeg Matthäus.”

Beeld: Willem de Kam
Eerder verschenen in SANTOS #02, mei 2016.

Moet je zien… Helemaal afgesleten. De noppen. De punten. Er zit nog modder op zelfs. Het maakte me, denk ik, niets uit op die leeftijd. Op een schoen met noppen was je een echte voetballer. Daarmee had je meer grip op het veld, kon je echt hard rennen. Het was even wennen. Daarna speelde je er overal mee. Op straat zelfs. Daardoor sleten ze zo hard, denk ik.

Alles was nieuw, alles was mooi, alles was indrukwekkend. Zelfs zo’n Nederlands vlaggetje op de lip. Of als je ineens je familie langs de kant zag staan. Was je helemaal door overdonderd. Stond je alleen maar naar de kant te kijken. Die gevoelens komen terug nu ik mijn eigen zoontjes zie voetballen.

Die geur van ledervet, als ik dat ruik ben ik meteen terug in die tijd.
Klaas-Jan Huntelaar

In de jeugd van De Graafschap stonden we met onze voetbalschoenen onder de douche, dat weet ik nog wel. Dan waren ze meteen schoon. Daarna kranten erin en invetten. Van die ledervetbussen hadden we. Als ze omvielen, lekten ze. Zat alles onder. Die geur van ledervet, als ik dat ruik ben ik meteen terug in die tijd.

Steeds meer hechtte je waarde aan het merk. Puma’s wilde ik absoluut niet, want die droeg Matthäus. In de jeugd van De Graafschap hadden we Umbro en Hummel. Dat was na een tijdje niet cool meer. We wisselden met elkaar van schoenen of kochten nieuwe. Je wilde dezelfde als je idolen. Van Basten speelde op Diadora, Gullit op Lotto. Plots was Adidas heel cool. Die schubbenschoen van Beckham. Daar zou je een bal beter mee kunnen krullen werd dan gezegd.

Daarna was Nike het populairst. Ik krijg ieder halfjaar wat nieuwe paren van Nike. In andere kleurtjes. Een mooi tijdsbeeld van de mode. Ze slijten niet snel. Ik speel tegenwoordig niet meer op straat, hè.

We wisselden met elkaar van schoenen of kochten nieuwe.
Klaas-Jan Huntelaar
Lees ook
SANTOS SPECIAL: 100 JAAR BEKERVOETBAL

Ooit winnen
wij ’m

Voor iedere supporter van een kleine club is de KNVB Beker de heilige graal, een obsessie, de ultieme beloning voor jarenlange trouw. Totdat je – zoals bijna altijd – roemloos wordt uitgeschakeld. Dan wil je er acuut niets meer van weten, van die verdomde beker. Een essay van Sjoerd Mossou.
SANTOS #11: HUP VROUWEN

Being
Hélène
Hendriks

Ze is geliefd in de voetbalwereld, FOX-verslaggeefster en Veronica-presentatrice Hélène Hendriks, zo blijkt tijdens een lange avond meelopen door Zwolle. Maar toch ook weer niet bij iedereen. “Als ik negatieve opmerkingen niet moeiteloos van me kon laten afglijden, zou ik echt een zwaar leven hebben.”
SANTOS #05: SING WHEN YOU'RE WINNING

Hij is een vriend
van Van Swieten

Een goed spreekkoor is bij voorkeur droogkomisch, makkelijk mee te zingen en een tikkeltje infantiel. Het perfecte tribuneliedje ontstaat spontaan, het valt niet voor te koken of te regisseren. Sjoerd Mossou op zoek naar de ziel en rafelrandjes van het Nederlandse spreekkoor.
SANTOS #14: Engeland special

Robin van Persie:
‘Engeland heeft
ons gevormd’

Sinds zijn afscheid als voetballer doet Robin van Persie nog maar weinig van zich spreken in de Nederlandse media, maar toen we hem voor onze Engeland-special naar zijn liefde voor voetballand Engeland vroegen, raakte hij niet uitgepraat. Over de magie van Highbury, trainen met Dennis Bergkamp, ‘de hairdryer’ van Sir Alex Ferguson, Boxing Day en Stoke City-uit.
SANTOS #04: DE KLASSIEKER

Moulijn en Keizer
in een roeiboot

Wilfried de Jong brengt in SANTOS geregeld een ode aan een overleden voetballer door hem voor een dag terug te halen op aarde. Voor ons themanummer over De Klassieker waren het er twee: de linksbenige publieksspelers van Ajax en Feyenoord, Piet Keizer en Coen Moulijn.
SANTOS SPECIAL: 100 JAAR BEKERVOETBAL

Reuzen
doders

Ze werkten die week, soms zelfs dezelfde dag nog, als klusjesman, fysiotherapeut, worstenmaker of op de markt. De uitschakeling van een profclub in het KNVB-bekertoernooi bezorgde deze amateurvoetballers landelijke faam. Nog steeds worden ze erop aangesproken. “Zo blijft het sprookje in leven.”