De zolderkamer van Klaas-Jan (2)

Woord: Klaas-Jan Huntelaar
Gepost: 14-12-2017
Onze columnist Klaas-Jan Huntelaar bewaart alles. In iedere editie van SANTOS haalt hij een voetbalrelikwie van zolder. Deze keer: zijn oude voetbalschoenen. “Puma’s wilde ik absoluut niet, want die droeg Matthäus.”

Beeld: Willem de Kam
Eerder verschenen in SANTOS #02, mei 2016.

Moet je zien… Helemaal afgesleten. De noppen. De punten. Er zit nog modder op zelfs. Het maakte me, denk ik, niets uit op die leeftijd. Op een schoen met noppen was je een echte voetballer. Daarmee had je meer grip op het veld, kon je echt hard rennen. Het was even wennen. Daarna speelde je er overal mee. Op straat zelfs. Daardoor sleten ze zo hard, denk ik.

Alles was nieuw, alles was mooi, alles was indrukwekkend. Zelfs zo’n Nederlands vlaggetje op de lip. Of als je ineens je familie langs de kant zag staan. Was je helemaal door overdonderd. Stond je alleen maar naar de kant te kijken. Die gevoelens komen terug nu ik mijn eigen zoontjes zie voetballen.

Die geur van ledervet, als ik dat ruik ben ik meteen terug in die tijd.
Klaas-Jan Huntelaar

In de jeugd van De Graafschap stonden we met onze voetbalschoenen onder de douche, dat weet ik nog wel. Dan waren ze meteen schoon. Daarna kranten erin en invetten. Van die ledervetbussen hadden we. Als ze omvielen, lekten ze. Zat alles onder. Die geur van ledervet, als ik dat ruik ben ik meteen terug in die tijd.

Steeds meer hechtte je waarde aan het merk. Puma’s wilde ik absoluut niet, want die droeg Matthäus. In de jeugd van De Graafschap hadden we Umbro en Hummel. Dat was na een tijdje niet cool meer. We wisselden met elkaar van schoenen of kochten nieuwe. Je wilde dezelfde als je idolen. Van Basten speelde op Diadora, Gullit op Lotto. Plots was Adidas heel cool. Die schubbenschoen van Beckham. Daar zou je een bal beter mee kunnen krullen werd dan gezegd.

Daarna was Nike het populairst. Ik krijg ieder halfjaar wat nieuwe paren van Nike. In andere kleurtjes. Een mooi tijdsbeeld van de mode. Ze slijten niet snel. Ik speel tegenwoordig niet meer op straat, hè.

We wisselden met elkaar van schoenen of kochten nieuwe.
Klaas-Jan Huntelaar
Lees ook
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”
Overig

Ciao, Marco

Zijn afscheid in San Siro op 18 augustus 1995 voelde zo ongelooflijk, dat de toen zestienjarige Sjoerd Mossou besloot het niet te geloven. Marco van Basten was zijn held, en helden stopten niet. Hij was pas dertig, godverdomme.
Interview

Sneijder zingt
Hazes

Als iemand de soundtrack schreef bij het leven van Wesley Sneijder, dan was het André Hazes. “Bij bijna alles wat ik denk, doe of meemaak, past wel een nummer van André.”
Reconstructie

Het wonderlijke relaas
van verzorger Jan Maas

Supersub Wim Kieft uit Amsterdam is voor altijd de man die met een curieuze kopbal de aanzet gaf tot Oranjes EK-winst in 1988. Verzorger Jan Maas uit Ven-Zelderheide schreef geschiedenis door tijdens het bekertreffen tussen N.E.C. en De Treffers in 2000 juist een doelpunt met zijn hoofd te voorkomen. Reconstructie van een van de meest bizarre voetbalacties ooit.
Binnendoor

Leo
Beenhakker

“Ik ben een jaar lang een kakkerlak genoemd in Amsterdam en een pleurisjood in Rotterdam. En niet alleen door simpele zielen, maar ook door intelligente mensen met een leidinggevende baan bij een groot kantoor. Kun je zeggen: ‘Dat hoort erbij als je overstapt.’ Maar dat ís niet normaal.”
Overig

SANTOS presenteert:
DIEGO MARADONA

Nog een paar weken en dan verschijnt DIEGO MARADONA, de veelbesproken docufilm van Oscarwinnaar Asif Kapadia (SENNA, AMY) over de opkomst en ondergang van Diego Armando Maradona. Wij hebben ’m alvast mogen zien en we kunnen verklappen: het is 125 minuten lang genieten geblazen van nog niet eerder vertoonde beelden. In aanloop naar de bioscooppremière toert SANTOS langs filmhuizen in Breda, Utrecht en Rotterdam met een speciale preview van de film.