Kantines, cornervlaggen en kleedkamergeluk

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 05-09-2019
Ja, we zijn weer een boekje deze keer. Bij SANTOS doen we waar we zin in hebben, sorry daarvoor. Het zou goed kunnen dat we de volgende keer weer als magazine verschijnen, en anders misschien wel als een vliegdekschip. De gemene deler is dat we altijd iets moois willen maken, iets afwijkends, iets wat je misschien niet direct verwacht, maar waar je wel heel erg een SANTOS-gevoel bij krijgt.

In SANTOS #13 belijden we onze liefde voor amateurvoetbal. Inderdaad, net als in een eerdere SANTOS, maar toch weer op een andere manier. Omdat het zo’n ongelooflijk rijk onderwerp is, en omdat het je zo heerlijk terugbrengt naar de essentie: naar voetbal omdat het leuk is. Naar voetbal als een sociaalcultureel fenomeen ook.

De fotografen Jan Mulders, Willem de Kam en Kees van de Veen (hoe oer-Hollands wil je de namen hebben) trokken letterlijk het hele land door om het Nederlandse amateurvoetbal in beeld te vangen. Ze fotografeerden niet zozeer de wedstrijden, maar bovenal de cultuur eromheen, in alle denkbare details en facetten.

We kozen 25 herkenbare, universele schoonheden, een legertje van schrijvers schreef een stukje bij iedere schoonheid. Soms vanuit persoonlijke herinneringen, soms meer van een afstandje bezien. Jan Mulder vat de schoonheid van Hollandse poldervelden. Iris Koppe gaat los op de bal in de sloot. Willem Vissers raakt de essentie van de voetbalvader (m/v), bovenal door eerlijk naar zichzelf te kijken. Özcan Akyol diept herinneringen op aan een tikkeltje uit de hand gelopen jeugdtoernooi. Bart Vlietstra koestert de materiaalman. Sjoerd Mossou droomt weg bij de perfecte kantine. Ruud Verstraten categoriseert de typetjes in de teamapp. Wilfried de Jong interviewt een cornervlag.

In het Nederlandse amateurvoetbal bestaan veel lokale en regionale verschillen. We hebben zondagvoetbal en zaterdagvoetbal, en een veld in Winschoten is onvergelijkbaar met een sportcomplex in Rotterdam-Zuid. Maar tegelijk zul je zien in dit boek: heel veel is alomvattend. Kantines zijn overal in Nederland verschillend, maar tegelijk overal een beetje hetzelfde. Net als de dynamiek in de kleedkamer of het gesjoemel van de thuisgrensrechter. Of je nu gevoetbald hebt in Zuid-Limburg of op Terschelling, of je nu talentvol was of totaal niet, en of je kort hebt gespeeld of juist een leven lang. Als dit boek een gevoel van herkenning oproept, is onze missie geslaagd.

SANTOS #13 ligt vanaf dinsdag 10 september in de winkels en is nu al hier te bestellen. Of word supporter en krijg het nieuwste nummer voortaan als eerste in je brievenbus.

Lees ook
Beeldreportage

De vlucht van
scheidsrechter Pijper

Bij het grasduinen in de beeldbanken stuitten we op een aantal fascinerende foto’s van de wedstrijd NAC-Ajax van 16 september 1973. Of eigenlijk: van ná de wedstrijd, toen scheidsrechter Henk Pijper – die in de laatste seconden de 3-3 van NAC afkeurde – op de vlucht moest voor ontstemde NAC-supporters. Kijk en verwonder uzelf (en let vooral op die politiehond en de ‘vluchtauto’, in allerijl gecharterd nadat de deur van een politiewagen niet open ging).
SANTOS #10: Voetbalreisgids

Tien tips
voor de ideale
voetbaltrip

Nu het nieuwe voetbalseizoen in alle hevigheid is losgebarsten en de Nederlandse ploegen in Europa hun tegenstanders kennen, kunnen de voetbaltripjes weer worden geboekt. De redactie van SANTOS geeft reisadvies.
SANTOS #04: DE KLASSIEKER

Mulder bemint:
Mladen Ramljak

De Joegoslaaf Mladen Ramljak, afgestudeerd econoom én vooraanstaand lid van het ‘Genootschap der Scheermessen’, won met Feyenoord de landstitel en de UEFA Cup. Het is vandaag 40 jaar geleden dat hij overleed. Jan Mulder haalt herinneringen op.
Reportage

Lachen
Gieren
Gullit

Van Qatar naar Hilversum, van Varkenoord naar Miami, en terug via Rome en Schotland. Ruud Gullit leidt een fascinerend bestaan, vrolijk slalommend tussen de hoogte- en dieptepunten van zijn leven. Een weekend lang in het spoor van de nimmer verwelkende Zwarte Tulp. “Ik zie het zo: als ik niet naar links kan, dan ga ik maar naar rechts.”
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”
Overig

Ciao, Marco

Zijn afscheid in San Siro op 18 augustus 1995 voelde zo ongelooflijk, dat de toen zestienjarige Sjoerd Mossou besloot het niet te geloven. Marco van Basten was zijn held, en helden stopten niet. Hij was pas dertig, godverdomme.