Lichtmasten en omheining als herinnering aan kort profavontuur

Woord: Friso Schotanus
Gepost: 27-04-2018
Sinds Zwarte Schapen, correctie: Almere City FC, in 2005 toetrad tot het betaald voetbal is Zeeland de enige provincie zonder profclub. Eventjes was dat anders, maar blinde ambitie en gebrekkig bestuur brachten VC Vlissingen weer rap terug naar de rangen van de amateurs.

Beeld: VI Images

In het seizoen 1988-1989 flikte VC Vlissingen wat tot nu nog geen enkele amateurclub deed: het schakelde in de KNVB Beker achter elkaar vier profclubs uit: Go Ahead Eagles, De Graafschap, BVV Den Bosch en Telstar moesten eraan geloven. En dat vooral dankzij één rossige topper voorin: Peter van Vossen.

Er werd al hardop gedroomd van De Kuip, maar in de kwartfinale maakte FC Den Haag hardhandig een einde aan de Zeeuwse dromen: 0-3. Er waren die dag wel vierduizend Zeeuwen op het duel afgekomen. (En trouwens ook duizend ADO-fans. Er was geen omheining - u mag raden of ze het veld opkwamen. Bekijk voor het antwoord onderstaand filmpje.)

Graag ook uw aandacht voor het een-tweetje tussen Mart Smeets en Kees Jansma aan het begin van dit filmpje.

Vol huis

Het succes maakte grootse ambities los. De KNVB was ontvankelijk voor die ambities van VC Vlissingen om de witte vlek op de profvoetbalkaart op te vullen. Er kwamen lichtmasten, hekken rond het veld (!) en er werden dure profs aangetrokken. In 1990 begon het profavontuur voor een vol huis met een 2-0 overwinning op RBC.

Daarmee was het hoogtepunt van het profavontuur ook meteen een feit. Want er was een klein probleem bij het waarmaken van deze ambities: er was namelijk helemaal geen geld. Drie maanden na de start van de competitie stond het water VC Vlissingen al aan de lippen. In het boek Vergeten maar niet vergeten legt Taco van den Velde, nu huistacticus van Voetbal International, destijds verslaggever voor de Provinciale Zeeuwse Courant, uit wat het probleem was: “Er was een groot tekort aan kennis. Het bestuur wilde geen mensen van buitenaf. Ze wilden het allemaal zelf doen en dat ging hopeloos fout.”

VC Vlissingen bleek zelfs bij aanvang van de competitie al een schuld te hebben en had de licentiecommissie van de KNVB een rad voor ogen gedraaid. Er kwam nog wel een doorstart, maar ook het avontuur van VCV Zeeland was niet levensvatbaar. Anno 2018 bespeelt VC Vlissingen een fraai sportpark. Met lichtmasten én omheining als een herinnering aan vervlogen tijden.

Niet alleen VC Vlissingen keerde na een periode bij de profs (hoe kort ook) weer terug naar de amateurs, dat geldt evengoed voor tal van voetballers. In SANTOS #06 doen Anthony Lurling, Ruben Schaken, Kenneth Perez, Peter Houtman, Nourdin Boukhari en Pierre van Hooijdonk hun verhaal. Bestel m hier.

Lees ook
Column

Mulder bemint:
Robert Schlienz

Als Wehrmacht-soldaat werd Robert Schlienz geraakt door een Russische kogel, maar de grootste schade liep hij op bij een auto-ongeluk ná de Tweede Wereldoorlog: hij verloor een arm. Hij liet zich er niet door tegenhouden.
Reportage

Trauma’s te lijf
bij Mamio 5

In het vijfde elftal van de Groningse amateurclub Mamio spelen bijna louter gevluchte Eritreeërs. Ze zijn gaan voetballen om te integreren, en ‘om niet gek te worden’. SANTOS bezocht de thuiswedstrijd tegen Groen Geel 7.
Reportage

De cult van
de Cosmos

De glorietijden van de New York Cosmos zouden herleven op de campus van Hofstra University, maar het lijkt niet te lukken. New York kijkt naar New York City FC en de New York Red Bulls, terwijl de Cosmos gevangen zit op ‘niveau twee’. De club van de toekomst is een herinnering geworden.
Overig

Eusébio en het
zout van de traan

Wilfried de Jong brengt in elk nummer van SANTOS een ode aan een overleden voetballegende door hem voor een dag terug te halen naar aarde. Deze keer spreekt de Portugees Eusébio (1942-2014) af met zijn nog springlevende opvolger Cristiano Ronaldo.
SANTOS #10: SANTOS Voetbalreisgids

Handboek voor de ideale voetbaltrip

Wat zijn de tofste steden en regio’s voor een ideaal voetbalweekendje? Waar vind je de beste pubs, of die ene obscure snackbar van een beroemde oud-speler? In welke steden vind je glamour en glorie, maar ook pure cult? Hoe kom je aan kaartjes? Kun je met je vrienden het beste naar Londen, of misschien toch naar Liverpool?
SANTOS #09: NAAR HET STADION

De ziel van de Eredivisie in 18 foto’s

Of hij misschien zin had om voor SANTOS en de Eredivisie CV de ziel van onze eigen, schitterende Eredivisie in beeld te brengen, vroegen we een paar maanden geleden aan fotograaf annex stadionfetisjist Marco Magielse. We waren nog niet uitgesproken, of Magielse zat al in de auto. Zo’n 4.500 kilometer en 18 stadions verder wilde hij eigenlijk nog niet stoppen, maar helaas, de Eredivisie-huizen waren op. Gelukkig hebben we de foto’s nog. Daarom, nog 18 keer: een kijkje in de ziel van de Eredivisie door de lens van de misschien wel beste voetbalcultuurfotograaf van Nederland.