Mulder bemint: Arnold Mühren

Woord: Jan Mulder
Gepost: 01-06-2018
​Arnold Mühren deed waar Nederlandse jongens in de tijd van Jan Mulder niet eens van durfden te dromen. Het maakt hem voor Mulder tot een held. “Google zijn naam en wees verbluft.”

Beeld: VI Images
Eerder verschenen in SANTOS #07, april 2018.

De familie Wijngaard had als eerste bewoner in de Engelstilstraat van Winschoten televisie. Een Gründig. We schrijven het jaar 1956. Ik was elf. Op de tweede zaterdag van mei gingen de gordijnen dicht voor de Engelse Cup Final op Wembley. De Eurovisiemars bracht meteen sfeer, de opkomst van de elftallen, Manchester City en favoriet Birmingham City, gaf me sidderingen. En toen liep de dirigent in een hagelwit pak naar de middencirkel. Daar stond een podium met een wit hek. Hij betrad het, dirigeerde het orkest en ik was verliefd op voetbal en een psalm.

Abide with Me is het mooiste lied dat ik ken. Ik ben ongelovig. De tranen springen me in de ogen als die psalm door een koor van 100.000 mannen en vrouwen wordt gezongen. I’m Forever Blowing Bubbles van West Ham en, akkoord, Liverpool met You’ll Never Walk Alone als goede derde, geven me kippenvel, maar Abide with Me is met een Engelstilstraat voorsprong de nummer één.

Manchester City won de Cup. De wedstrijd zou de geschiedenis ingaan als de Trautmann Final. Bert Trautmann, een tot Engelsman genaturaliseerde Duitse soldaat en keeper van Manchester City, brak in een botsing met middenvoor Murphy zijn nek en speelde de wedstrijd uit.

De droom om op Wembley met de beker op de schouders van je medespelers te worden gehesen, was niet weggelegd voor een Nederlandse jongen. Zulke transfers bestonden niet. Maar het verlangen naar het winnen van een cup was geboren. In 1972 ben ik er als speler van Anderlecht dicht bij geweest. Vlak voor de finale kreeg ik ruzie met trainer Georg Kessler, Anderlecht won, koning Boudewijn reikte uit en ik zat voor straf thuis.

Manchester Uniteds Arnold Mühren (links) en Bryan Robson vieren het winnen van de FA Cup in 1983.

Arnold Mühren. Zijn triomfen allemaal opnoemen, is ondoenlijk. Google zijn naam en wees verbluft. De bekers vliegen je van alle kanten om de oren. Mühren ging naar Ipswich Town, won de UEFA Cup en werd getransfereerd naar Manchester United, waar hij de FA Cup twee keer won. Arnold Mühren was de eerste Nederlander die in de Cup Final scoorde. Uit een strafschop en tegen Brighton in 1983.

Mühren stond achter de bal, ik voor de televisie met Abide with Me nog nadreunend in de oren. De camera nam Arnold op in een panoramashot met de twee torens van Wembley. Hij legde de bal beheerst in het hoekje. Forever op de schouders met die verfijnde, grandioze speler.

Jan Mulder is schrijver, voetbalanalist, oud-voetballer en, bovenal, liefhebber.
Lees ook
Column

Mulder bemint:
Mladen Ramljak

De Joegoslaaf Mladen Ramljak, afgestudeerd econoom én vooraanstaand lid van het ‘Genootschap der Scheermessen’, won met Feyenoord de landstitel en de UEFA Cup. Het is vandaag 40 jaar geleden dat hij overleed. Jan Mulder haalt herinneringen op.
SANTOS #09: NAAR HET STADION

21 redenen om
SANTOS #09
in huis te halen

Wij van SANTOS houden van stadioncultuur, van samen in hetzelfde vak, van samen lachen en samen huilen, van hopen tegen beter weten in. We vonden het de hoogste tijd om die liefde op papier te zetten, de hoogste tijd voor SANTOS #09 dus.
SANTOS #09: NAAR HET STADION

Volgende week
gaan we weer

In SANTOS #09 verklaren we de liefde aan het stadion, aan de cultuur van de tribune in al zijn facetten. Inclusief handige stadiongids voor de achttien Eredivisie-huizen.
Interview

Sneijder zingt
Hazes

Als iemand de soundtrack schreef bij het leven van Wesley Sneijder, dan was het André Hazes. “Bij bijna alles wat ik denk, doe of meemaak, past wel een nummer van André.”
Beeldreportage

Aan de Langeleegte

Vandaag 124 jaar geleden werd VV Veendam 1894 opgericht, de moederclub van BV Veendam. De VV bestaat nog steeds, de BV (of SC, zo u wilt) behoort alweer vijf jaar tot de voltooid verleden tijd. Gelukkig hebben we de foto’s nog.
Reportage

Lachen
Gieren
Gullit

Van Qatar naar Hilversum, van Varkenoord naar Miami, en terug via Rome en Schotland. Ruud Gullit leidt een fascinerend bestaan, vrolijk slalommend tussen de hoogte- en dieptepunten van zijn leven. Een weekend lang in het spoor van de nimmer verwelkende Zwarte Tulp. “Ik zie het zo: als ik niet naar links kan, dan ga ik maar naar rechts.”