Mulder bemint: Mike Havenaar

Woord: Jan Mulder
Gepost: 13-12-2017
Sinds Mike Havenaar ADO Den Haag verruilde voor Vissel Kobe in zijn thuisland Japan, voelt Jan Mulder een leegte als hij naar ADO kijkt. Hij mist Havenaar, een schitterende voetballer uit vervlogen tijden.

Beeld: VI Images
Eerder verschenen in SANTOS #02, mei 2016.

Het komt niet vaak voor dat ik voor de televisie ga zitten en denk: Ha, ADO Den Haag. De club zegt me weinig meer, ik mis de aantrekkelijke spelers die ADO, het Zuiderpark en Den Haag tot een bastion maakten waar je met plezier of met angst en beven (de tegenstander), naartoe ging. Aad Mansveld, Lex Schoenmaker, Joop Korevaar, Harry Heijnen, Ton Thie, Dick Advocaat, Martin Jol, Tscheu la Ling, Lex Rijnvis, Harald Berg en Theo van den Burgh, de kale. Eerder was Ernst Happel er trainer. Nog vroeger, in de jaren vijftig, droomde ik van de voetbalplaatjes van Mick Clavan en Theo Timmermans. Niet meer. ADO is, ondanks de felle citroenkleuren, een fletse gedachte. Ik hou van het originele rood en groen.

Soms, als ik er langs zap en me verbeeld dat de autoshowroom waarin ze spelen het Zuiderpark is, voel ik oude schoonheid. Weet niet meteen wat het precies is. Probeer het te ontdekken. Het duurt even, elke keer weer, en dan weet ik het.
Mike Havenaar. Hij is Japanner. Moeilijk te bevatten. Mike Havenaar is een zanger uit Volendam. Ook mis. Havenaar, ‘de meester in het verlengen van de bal’, staat in de traditie van de ADO-midvoor Carol Schuurman, rijzig en beschaafd. Mike Havenaar is een rimpelloos meer in de vulgaire voetbalwedstrijd. Je merkt hem overigens niet op, terwijl hij soms toch een paar minuten lang in de lucht hangt, een meter boven de grond, wachtend op een in te knikken bal. Het lange lichaam gehoorzaamt aan zijn geest. Wanneer het niet als een boeddha in de lucht wil staan, maar zelfs geheel wil verdwijnen: oké.

Mike Havenaar kan minuten lang in de lucht hangen, een meter boven de grond. Zoals hier, tegen PSV. Andrés Guardado kan er alleen maar naar kijken.

Na de afwezigheid, een kwartier dat besteed werd aan contemplatie en enige gedachten aan heden, verleden en eeuwige toekomst, doemt Havenaar weer in zijn concrete vorm op. En scoort. En viert de goal beheerst. Zijn beleefde aanwezigheid in het strafschopgebied staat in volledige tegenstelling met de rest van het gepeupel dat elkaar verwurgt, shirts aan flarden scheurt en met inzet van alle ongeoorloofde middelen tot zaken probeert te komen. Wanneer Havenaar met een tackle op kniehoogte levensgevaarlijk wordt gestuit, wandelt hij zwijgend weg van de plaats delict, de moordenaar met een vriendelijke blik vergevend.

Twee jaar geleden speelde ADO Den Haag in Utrecht tegen FC Utrecht. Ik zat voor de televisie. Haller, de lange van Utrecht, scoorde het doelpunt van het jaar met een flitsende bicycle kick. Havenaar was onzichtbaar. Ik genoot. Tót de 63ste minuut. Havenaar was alweer vijf minuten in de lucht en kopte toen stilletjes de 2-2 in. Een schitterende voetballer uit vervlogen tijden.

Jan Mulder is schrijver, voetbalanalist, oud-voetballer en, bovenal, liefhebber.
Lees ook
SANTOS #14: Engeland special

De keeper, de kopbal,
de redding, de hond
en de duik

Ze mogen zich voor van alles op de borst kloppen, maar de beste voetballer aller tijden komt niet uit Engeland. De beste doelman wellicht wel. Of in ieder geval: de keeper met de meest legendarische save(s) aller tijden. Wilfried de Jong over Gordon Banks (1937-2019), de doelman die net zo gemakkelijk een zwerfhond klemvast nam als een kopbal van Pelé uit zijn goal ranselde.
SANTOS #14: Engeland special

De meest eigenwijze club van Engeland

De kleine non-league club Lewes FC overleefde een bijna-faillissement en geldt tegenwoordig als een voorbeeld voor andere clubs. Hoe? Door alles nét even anders te doen dan de rest. “We zijn niet tegendraads om het tegendraads zijn. We willen gewoon het goede doen.”
SANTOS SPECIAL: 100 JAAR BEKERVOETBAL

Ooit winnen
wij ’m

Voor iedere supporter van een kleine club is de KNVB Beker de heilige graal, een obsessie, de ultieme beloning voor jarenlange trouw. Totdat je – zoals bijna altijd – roemloos wordt uitgeschakeld. Dan wil je er acuut niets meer van weten, van die verdomde beker. Een essay van Sjoerd Mossou.
SANTOS #11: HUP VROUWEN

Being
Hélène
Hendriks

Ze is geliefd in de voetbalwereld, FOX-verslaggeefster en Veronica-presentatrice Hélène Hendriks, zo blijkt tijdens een lange avond meelopen door Zwolle. Maar toch ook weer niet bij iedereen. “Als ik negatieve opmerkingen niet moeiteloos van me kon laten afglijden, zou ik echt een zwaar leven hebben.”
Reportage

Op pad met
lotingkoning
Heinrich Welling

Eigenlijk is Heinrich Welling competitieplanner en coördinator wedstrijdzaken bij de KNVB, maar Nederland kent hem als de snordragende ‘baas der balletjes’ tijdens bekerlotingen. Hij doet ze overal in het land, ook voor jeugdcups, ruim twintig keer per seizoen. “Roep het maar lekker hard, Mathijs!”
SANTOS #05: SING WHEN YOU'RE WINNING

Hij is een vriend
van Van Swieten

Een goed spreekkoor is bij voorkeur droogkomisch, makkelijk mee te zingen en een tikkeltje infantiel. Het perfecte tribuneliedje ontstaat spontaan, het valt niet voor te koken of te regisseren. Sjoerd Mossou op zoek naar de ziel en rafelrandjes van het Nederlandse spreekkoor.