Mulder bemint: Mladen Ramljak

Woord: Jan Mulder
Gepost: 13-09-2018
De Joegoslaaf Mladen Ramljak, afgestudeerd econoom én vooraanstaand lid van het Genootschap der Scheermessen, won met Feyenoord de landstitel en de UEFA Cup. Het is vandaag 40 jaar geleden dat hij overleed. Jan Mulder haalt herinneringen op.

Beeld: Johan van Gurp/BN DeStem, collectie Stadsarchief Breda, id.nr. JVG19740801046
Eerder verschenen in SANTOS #04, oktober 2017.

Van de Klassiekers herinner ik me stoppers. Mijn eerste was Wim Rijsbergen, niet de gevreesde verdediger die mij de weg zou versperren tijdens dribbel of luchtgevecht. In mijn optiek was Rijsbergen een middelmatig getalenteerde voetballer die het warempel tot het eerste van Feyenoord had geschopt. Weinig tegenstand van te verwachten.

Mijn eerste balaanname mislukte. “Geeft niet, Jan”, zei Rijsbergen, “het lag aan het veld.”

Sprekende stopperspillen die je probeerden te intimideren, kwam ik vaker tegen, maar deze sneerde niet, hij was bezorgd over je vorm. Zogenaamd natuurlijk, maar ook twijfelde ik: misschien meende Rijsbergen het wel.

Het effect was dodelijk. Maar het was niet alleen de psychologische kracht van Rijsbergen die me de das omdeed, Rijsbergen bleek een snelle, zeer goede speler te zijn. Hij had me volledig in de zak. Na een halfuur: “Gaat het een beetje, Mulder?”

Het verbaasde me niet dat Rijsbergen met Oranje de finale haalde van het WK 1974 in Duitsland en later aan de zijde van Franz Beckenbauer furore maakte bij de New York Cosmos. Wim Rijsbergen was een topspeler.

Rijsbergen zou me, met een vriendelijk woord en nét geen vals lachje op zijn topsmoel, hebben getroost, om me nog beroerder te maken, Ramljak vertoonde geen enkele emotie.
Jan Mulder

De tweede Feyenoord-stopper in mijn leven heette Mladen Ramljak, een afgestudeerde econoom uit Joegoslavië. Ramljak sprak niet. Als ik Ramljak kort zou moeten omschrijven, zou het met deze woorden zijn: beenhard zwijgen. Hij was lid van het Genootschap der Scheermessen. Oudere Feyenoord-stoppers als Israël en Laseroms hadden de naam hun spitsen door de lucht te kegelen. Jammer, ze waren niet half zo hard als Ramljak.

Ik kreeg iets meer voor elkaar tegen hem dan tegen Rijsbergen, maar veel leverde het niet op. Feyenoord-Ajax van 27 februari 1974 werd na een zwaar betwiste, turbulente wedstrijd met veel gedoe en opstootjes tussen spelers van beide ploegen 2-2. Vlak voor tijd miste ondergetekende van op een meter afstand en met niemand in de buurt de winnende 2-3. Rijsbergen zou me, met een vriendelijk woord en nét geen vals lachje op zijn topsmoel, hebben getroost, om me nog beroerder te maken, Ramljak vertoonde geen enkele emotie.

Van die Feyenoord-Ajax herinner ik me de grote koffiekamer waarin spelers van beide teams nog even binnenliepen voordat ze het stadion verlieten. Truus van Hanegem ging op een stoel staan en bedreigde me, onder het uiten van enkele fraaie Rotterdamse verwensingen, met haar paraplu. Het kan ook haar vuist zijn geweest.

Ik mis Truus. Ik mis Rijsbergen. Ik mis de mat in De Kuip. Mladen Ramljak vond de dood op 13 september 1978 in een auto-ongeluk op de weg naar Novska.

Jan Mulder is schrijver, voetbalanalist, oud-voetballer en, bovenal, liefhebber.
Lees ook
Rubriek

Shirtje kijken:
FC Twente

Grafisch ontwerper en voetbalshirtprofessor Floor Wesseling duikt voor SANTOS zo nu en dan een bijzonder shirt op uit zijn eindeloze verzameling. Dit keer is het een exemplaar dat de vrouwen van FC Twente droegen in 2016-2017. “Ik voorzie dat grote merken zich de komende jaren steeds meer zullen toeleggen op vrouwenvoetbal.”
Reportage

Pirlo and
the City

In de relatieve anonimiteit van New York City begon Andrea Pirlo in de Verenigde Staten aan een tweede leven. In sportief opzicht was het geen doorslaand succes, maar dat maakte het niet minder intrigerend. Koen van der Velden, onze man ter plaatse, volgde het spoor van de Maestro in de Big Apple.
Interview

Schoenen. Bal.
Veldje. Liefde.

Schoenen, een bal, een veld. Meer heeft een geboren voetballer niet nodig. Op verzoek van SANTOS vertelt Robin van Persie alles over de heilige drie-eenheid.
Beeldreportage

City vóór
de sjeik

Als vermaard rockfotograaf portretteerde Kevin Cummins (Manchester, 1953) de grootste muziekhelden op aarde, van Ian Curtis tot Mick Jagger en van Oasis tot The Smiths. De gezworen Manchester City-supporter maakte in 2003 óók een van de mooiste voetbalfotoboeken ooit: We’re not really here, over het laatste seizoen van City in Maine Road, het oude stadion in de volksbuurt Moss Side.
Interview

Het mooiste voetbal
volgens Dennis Bergkamp

Dennis Bergkamp, icoon van het kunstzinnige voetbal, neemt plaats op de praatstoel. Wie inspireerden de jonge Dennis? Wie vervoeren de huidige Bergkamp? “Kopieergedrag ergert me, kopiëren leidt tot mislukken, omdat een kopie nooit zo goed is als het origineel.”
Reportage

Op pad met
lotingkoning
Heinrich Welling

Eigenlijk is Heinrich Welling competitieplanner en coördinator wedstrijdzaken bij de KNVB, maar Nederland kent hem als de snordragende ‘baas der balletjes’ tijdens bekerlotingen. Hij doet ze overal in het land, ook voor jeugdcups, ruim twintig keer per seizoen. “Roep het maar lekker hard, Mathijs!”