Mulder bemint: Robert Schlienz

Woord: Jan Mulder
Gepost: 13-11-2018
Als Wehrmacht-soldaat werd Robert Schlienz geraakt door een Russische kogel, maar de grootste schade liep hij op bij een auto-ongeluk ná de Tweede Wereldoorlog: hij verloor een arm. Hij liet zich er niet door tegenhouden.

Eerder verschenen in SANTOS #03, november 2016.

De Tweede Wereldoorlog loopt ten einde en een Rus schiet zijn laatste kogel door de kaak van de Wehrmacht-soldaat Robert Schlienz. Het slachtoffer mag naar huis en wordt in het seizoen 1944-1945 gastspeler van VfB Stuttgart. Het seizoen daarna maakt Schlienz in de Oberliga 46 goals in 30 wedstrijden. Men noemt hem der Dampfmacher.

Dan is er nieuw onheil in aantocht. Op 14 augustus is Schlienz te laat voor een bekerwedstrijd in Aalen. De bus is weg. Hij springt in zijn auto en rijdt er zo hard mogelijk achteraan. Het is snikheet. Schlienz heeft de linkerarm lekker buitenboord tegen de buitenkant van het portier aan hangen, wanneer zijn voorwielen in een gat rijden en de wagen over de kop vliegt. De arm moet worden geamputeerd.

Vier maanden later doet Robert weer mee, nu op het middenveld, waar hij met zijn ene arm, woeste slidings en scherpe tackles de tegenstanders schrik aanjaagt. Kenners van het voetballazaret herinneren zich Franz Beckenbauer, die in de halve finale van het WK van 1970 in de legendarische wedstrijd tegen Italië met een arm in een mitella speelde, wat nog gehandicapter was dan het ontbreken van de arm zelf. Ik herinner me ook doelman Kuiper in het tweede elftal van mijn oude club WVV. Hij had een houten been, zijn bijnaam was Beinie. Toen het tweede kampioen werd, schroefde Beinie het been eraf en stortte zich, triomfantelijk boven het hoofd cirkels zwaaiend met dat been, in het feestgedruis.

Robert Schlienz schudt zijn tegenstander de hand voor aanvang van de Duitse bekerfinale van 1958.

Meer topvoetballers met geamputeerde armen of benen ken ik niet. Ze worden over het algemeen dan ook niet als mooie voetballers, ‘stilisten’, erkend. Die eer is weggelegd voor Pirlo, Platini, Rensenbrink, Xavi en Iniesta. Fraaie traptechniek, elegante motoriek. Maar was Matt le Tissier van Southampton een stilist? Thomas Müller van het huidige Bayern München? Busquets? De even slome als magistrale Berbatov? ‘Stilist’ is een vaag begrip. Ik zou willen pleiten voor een uitbreiding van de voorwaarden, waarbij geamputeerden en slomen ook een kans krijgen. Was het niet Alfredo di Stefano, een van de grootste stilisten die het voetbal heeft gekend, die na een match tegen VfB Stuttgart, tien jaar na de amputatie, de lof van ‘de Machtige Eenarmige’ zong?
De linkermouw van Schlienz’ shirt was met een veiligheidsspeld aan de schouder gehecht en wapperde altijd een beetje met Schlienz mee. Het gaf je het gevoel dat je tegen oorlogsslachtoffers speelde. Bondscoach Sepp Herberger riep de fenomenale Schlienz dan ook slechts drie keer op voor die Mannschaft. Herberger was bang dat tegenstanders zich zouden inhouden. Hij vond dat oneerlijk.

Jan Mulder is schrijver, voetbalanalist, oud-voetballer en, bovenal, liefhebber.
Lees ook
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”
Overig

Ciao, Marco

Zijn afscheid in San Siro op 18 augustus 1995 voelde zo ongelooflijk, dat de toen zestienjarige Sjoerd Mossou besloot het niet te geloven. Marco van Basten was zijn held, en helden stopten niet. Hij was pas dertig, godverdomme.
Interview

Sneijder zingt
Hazes

Als iemand de soundtrack schreef bij het leven van Wesley Sneijder, dan was het André Hazes. “Bij bijna alles wat ik denk, doe of meemaak, past wel een nummer van André.”
Reconstructie

Het wonderlijke relaas
van verzorger Jan Maas

Supersub Wim Kieft uit Amsterdam is voor altijd de man die met een curieuze kopbal de aanzet gaf tot Oranjes EK-winst in 1988. Verzorger Jan Maas uit Ven-Zelderheide schreef geschiedenis door tijdens het bekertreffen tussen N.E.C. en De Treffers in 2000 juist een doelpunt met zijn hoofd te voorkomen. Reconstructie van een van de meest bizarre voetbalacties ooit.
Binnendoor

Leo
Beenhakker

“Ik ben een jaar lang een kakkerlak genoemd in Amsterdam en een pleurisjood in Rotterdam. En niet alleen door simpele zielen, maar ook door intelligente mensen met een leidinggevende baan bij een groot kantoor. Kun je zeggen: ‘Dat hoort erbij als je overstapt.’ Maar dat ís niet normaal.”
Overig

SANTOS presenteert:
DIEGO MARADONA

Nog een paar weken en dan verschijnt DIEGO MARADONA, de veelbesproken docufilm van Oscarwinnaar Asif Kapadia (SENNA, AMY) over de opkomst en ondergang van Diego Armando Maradona. Wij hebben ’m alvast mogen zien en we kunnen verklappen: het is 125 minuten lang genieten geblazen van nog niet eerder vertoonde beelden. In aanloop naar de bioscooppremière toert SANTOS langs filmhuizen in Breda, Utrecht en Rotterdam met een speciale preview van de film.