Please don't go

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 20-11-2019
Een bakermat van nostalgie, maar ook van het moderne voetbalkapitalisme; geen voetballand is zo contrastrijk als Engeland. Voor SANTOS #14 doken onze fotografen, schrijvers en tekenaars met liefde in de Engelse voetbalcultuur, juist in deze tijden van Brexit.

Beeld boven: Stuart Roy Clarke

Een nummer over Engeland en het Engelse voetbal: het is niet het origineelste idee aller tijden, daar moeten we eerlijk over zijn.

Toch konden we bij SANTOS geen beter moment bedenken dan juist nu. We leven in tijden van Brexit nota bene. Engeland is nog nooit zo’n boeiend voetballand geweest; de contrasten waren zelden zo scherp, hard en intrigerend. Arm tegen rijk, nep tegen echt, modern tegen klassiek, Brits tegen Europees.

Maar hé, voordat we onszelf hier journalistiek gaan zitten verantwoorden, we maakten ook gewoon een Engelandnummer omdat we daar zin in hadden. Simpel zat.

Gewoon, omdat het Engelse voetbal zo oneindig veel mooie verhalen kent. Omdat we stiekem nergens liever komen dan bij Lewes FC, Liverpool of Millwall. Omdat we denken dat jullie, SANTOS-lezers, net zo blij worden van Engeland als wij.

Beeld: Jon Barmby

In deze editie willen we vooral de uiteenlopende gezichten van het Engelse voetbal laten zien. Oók het moderne gezicht van de Premier League, met al zijn perverse geld, met zijn hypermoderne stadions, met zijn gelikte marketing. We gaan hier vooral niet roepen dat vroeger alles beter was, eindeloos zwelgend in een wereld van roestige lichtmasten.

De nieuwe generatie groeit op met het weergaloze voetbal van clubs als Manchester City of Liverpool. Ze hebben Maine Road of Highbury nooit gekend, ze vinden het Emirates en het Etihad al prachtig genoeg. Ze dragen met liefde de dure trainingspakken van hun helden: van Kevin De Bruyne tot Virgil van Dijk. Wie zijn wij om daar cynisch over te doen?

Maar natuurlijk ademt dit nummer óók het authentieke, ouderwetse Engelse voetbal. Bijvoorbeeld door Sjoerd Mossou een verhaal te laten schrijven over Liverpool: de club waar die beide werelden ogenschijnlijk hand in hand gaan. Juist Anfield verbindt het megalomane, hypercommerciële voetbal met een zweem van romantiek.

Ervaringsdeskundige Robin van Persie vertelt aan Bart Vlietstra schitterend over zijn liefde voor het Engelse voetbal in al zijn facetten. Volkskrant-correspondent Patrick van IJzendoorn maakte een persoonlijke reportage over zijn lokale favoriet Millwall, een club die zo veel meer is dan hooligans, rellen en ‘No one likes us, we don’t care’. De ene vermaarde Engelse voetbalschrijver – Jonathan Liew– verhaalt over zijn ontmoeting thuis bij Gary Lineker; de andere – David Winner – reconstrueert waarom Raheem Sterling zo dicht staat bij het archetype van de Engelse voetbalprof.

En natuurlijk kozen we voor de openingsfoto hieronder voor Griffin Park. Het stadion van Brentford FC in WestLonden, gebouwd in 1904, een stadion zo Engels als je het maar bedenken kunt. Wie erheen wil, moet snel zijn. Dik een kilometer verderop is het nieuwe Brentford Community Stadium inmiddels zo goed als af. Na 116 jaar is Griffin Park bezig aan zijn laatste maanden op aarde.

Beeld: Getty Images

Het symboliseert de nieuwe tijden van het Engelse voetbal, maar treur vooral niet te lang. Er is nog zo veel moois aan de andere kant van Het Kanaal. De Engelse voetbalcultuur is zo rijk en divers, dat je altijd weer iets nieuws ontdekt; een verborgen schoonheid, of juist iets dat mooi is van lelijkheid.

Geen voetballand zo contrastrijk als Engeland, de bakermat.

Bestel SANTOS #14 in onze webshop, of haal ’m in de winkel. Of, nog beter, word supporter en krijg het nieuwste nummer voortaan als eerste in je brievenbus.

Lees ook
SANTOS #14: Engeland special

Robin van Persie:
‘Engeland heeft
ons gevormd’

Sinds zijn afscheid als voetballer doet Robin van Persie nog maar weinig van zich spreken in de Nederlandse media, maar toen we hem voor onze Engeland-special naar zijn liefde voor voetballand Engeland vroegen, raakte hij niet uitgepraat. Over de magie van Highbury, trainen met Dennis Bergkamp, ‘de hairdryer’ van Sir Alex Ferguson, Boxing Day en Stoke City-uit.
SANTOS #08: MESSI'S MISSIE

De dribbelkunst van
Lionel Messi
volgens Jan Mulder

Probeer de ongeëvenaarde dribbelkunst van Lionel Andrés Messi eens groots te duiden, vroeg SANTOS aan Jan Mulder. Dat lukte met verve, al vond Jan zelf van niet. “Messi heeft ons dribbels geschonken die je met de uitvinding van Johannes Gutenberg, en Laurens Janszoon Coster zo u wilt, niet kunt duiden aan de nabestaanden van SANTOS-lezers. Je moet het hebben gezien.”
Interview

Being
Berry

Zijn halve leven geleden won Hubertus Aegidius Hermanus van Aerle in één maand tijd de Europacup I met PSV en het EK met Oranje. Rijk werd hij er niet van, althans: niet in financiële zin. De cultheld bleef altijd in Helmond wonen, die schitterende, grote stad van HVV, Het Haagje, ‘Skiete Willy’ en Berry de Musical.
Reportage

Welcome to Madchester

Nergens zijn voetbal en popmuziek zo verweven als in Manchester, de stad van City en United, maar ook van Oasis, The Stone Roses, New Order en andere bands. Hoe is die jaloersmakende verstrengeling ontstaan? We gingen in ‘Madchester’ op zoek naar het antwoord, van de pubs in Ancoats tot in het slaperige Moston.
Overig

Nice to meet you,
Mister Best

Wilfried de Jong brengt in SANTOS geregeld een ode aan een overleden voetballer door hem voor een dag terug te halen op aarde. George Best (1946-2005) was de eerste die neerdaalde, op zoek naar Louis van Gaal, Memphis en - vooruit - een paar mooie vrouwen.
Reportage

Op pad met
lotingkoning
Heinrich Welling

Eigenlijk is Heinrich Welling competitieplanner en coördinator wedstrijdzaken bij de KNVB, maar Nederland kent hem als de snordragende ‘baas der balletjes’ tijdens bekerlotingen. Hij doet ze overal in het land, ook voor jeugdcups, ruim twintig keer per seizoen. “Roep het maar lekker hard, Mathijs!”