SANTOS kijkt Eredivisie (11)

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 25-04-2018
Het einde van het seizoen nadert, dus dat betekent een overvolle zondagmiddag met negen Eredivisie-wedstrijden tegelijkertijd. Niet gevreesd: met het schakelprogramma van FOX Sports mis je geen doelpunt. SANTOS vraagt de vrienden en vriendinnen van de show met welke blik zij naar de Eredivisie kijken. Deze week journalist Edwin Struis, die een opmerkelijk sterke voorkeur heeft voor de voltooid verleden tijd (HFC Haarlem en Laurel & Hardy) én figureert op de vermoedelijk beste foto die ooit is gemaakt van Barry Opdam (maar oordeel gerust zelf).

Beeld: Joeri Gosens

Stadion of tv?
“Ik ben een oude stadiontijger, of beter nog: een oudestadiontijger. Hoe groter het stadionverval, hoe beter. Ik wil een doorkijkje naar hoe het er honderd jaar geleden uitzag, een soort voetbalopenluchtmuseum. Met inwisselbare prefabstadions in industriegebieden heb ik niks. Ik wil de Alkmaarderhout in plaats van het AFAS Stadion, Highbury in plaats van Emirates. Een leeg, oud stadion kan me ook bekoren. Laatst nog in Belfast heb ik The Oval, het oude stadion van Glentoran, bezocht. Bouwjaar 1892. Wat een plaatje. Ben ik zo een paar uurtjes zoet. De nostalgie klotst tegen de plinten. Maar zulke stadions worden steeds zeldzamer.”

Tot aan het eerste fluitsignaal is het buiten het stadion vaak leuker dan erbinnen.
Edwin Struis

“In Nederland probeer ik zo laat mogelijk op m’n plek te gaan zitten. Mijn ideale voetbalmiddag begint met een rondje om het stadion. De bedrijvigheid erbuiten opsnuiven, de sfeer bijna letterlijk proeven. Tot aan het eerste fluitsignaal is het buiten het stadion vaak leuker dan erbinnen. Dat komt ook door de teringherrie die sommigen muziek durven te noemen. Vreselijk. Gewoon Koning Voetbal draaien, daarna het eigen clublied en tot slot de opstellingen der beide elftallen. En tussendoor nog wat huishoudelijke mededelingen over auto’s met hun lampen nog aan en dat supporter X dringend contact op moet nemen met het plaatselijke ziekenhuis waar zijn vrouw op het punt staat te bevallen van een drieling. Hoe minder poespas, hoe beter.”

Kijk je in afzondering of ben je een kroegkijker?
“Het liefst thuis in totale afzondering, horizontaal op een bank. Krant of boek onder handbereik, want een hele wedstrijd uitzitten/-kijken is vaak een beproeving. De laatste keer dat ik in een kroeg voetbal keek, was tijdens het WK in Brazilië. Het gastland speelde de halve finale tegen Duitsland, en een paar straten achter de Copacabana in Rio verheugde ik me op een kroegfeestje. Na een halfuur stond het 0-5, de wezenloze blikken van de aanwezige Brazilianen zal ik nooit vergeten. Hun in al die succesvolle voetbaljaren zorgvuldig opgebouwde gevoel van eigenwaarde lag in no time aan gruzelementen. De optie zelfmoord werd serieus overwogen.”

Waar erger je je aan?
“Aan zemelende hapsnurkers als commentator. Laatst nog, de bekerfinale tussen Feyenoord en AZ. Krijg je negentig minuten lang een commentator voor de kiezen die clichés aaneenrijgt met ‘eh’ als verbindingswoord. Oké, het is een zender als Veronica, dus je krijgt een bijpassende commentator, maar dan nog… Ook een ramp: analytici met een woordenschat van tien, zoals John de Wolf of John Heitinga.”

De laatste keer dat ik in een kroeg voetbal keek, was tijdens het WK in Brazilië. De wezenloze blikken van de aanwezige Brazilianen zal ik nooit vergeten.
Edwin Struis

Jij was fan van wijlen HFC Haarlem. Hoe werkt dat als supporter van een gevallen club? Is er nu een andere club waar je sympathie naar uitgaat?
“Sympathie is er zat voor sommige clubs in binnen- en buitenland. Cultcluppies als Partick Thistle, FC Antwerp, Sankt Pauli; maar van HFC Haarlem blijf ik altijd houden, die club zit verankerd in mijn rood-blauwe hart. Het is waar dat er geen nieuwe ervaringen bijkomen, maar we moesten het in de laatste jaren toch altijd al van het verleden hebben. Ik vergelijk het maar met de films van Laurel & Hardy, daar komen ook geen nieuwe meer bij. Maar wat kun je nog steeds genieten van hun oeuvre. Dat geldt ook voor HFC Haarlem. Ik koester de herinneringen. Achterop de fiets bij mijn moeder naar mijn eerste Telstar-Haarlem, de keren dat we de top 3-ploegen versloegen, het Europacup-avontuur, het rolfluitje van Barry Hughes, het eerste optreden van Ruud Gullit in het betaalde voetbal, de terugkeer van Johan Cruijff bij Ajax in een wedstrijd tegen Haarlem. De lijst is eindeloos.”

Op de cover van je boek Vijftig Tinten Struis poseer je met grootheden als Johan Cruijff, Lionel Messi, Samuel Eto’o en, jawel, Barry Opdam. Met welke huidige Eredivisie-speler zou je weleens op de foto willen?
“Ter verhoging van de verkoopcijfers? Haha, het niveau van de gemiddelde Eredivisie-speler is inmiddels zo gekelderd, dat de meesten blij mogen zijn dat ze met mij op de foto mogen.”

Lees ook
Column

Mulder bemint:
Robert Schlienz

Als Wehrmacht-soldaat werd Robert Schlienz geraakt door een Russische kogel, maar de grootste schade liep hij op bij een auto-ongeluk ná de Tweede Wereldoorlog: hij verloor een arm. Hij liet zich er niet door tegenhouden.
Reportage

Trauma’s te lijf
bij Mamio 5

In het vijfde elftal van de Groningse amateurclub Mamio spelen bijna louter gevluchte Eritreeërs. Ze zijn gaan voetballen om te integreren, en ‘om niet gek te worden’. SANTOS bezocht de thuiswedstrijd tegen Groen Geel 7.
Reportage

De cult van
de Cosmos

De glorietijden van de New York Cosmos zouden herleven op de campus van Hofstra University, maar het lijkt niet te lukken. New York kijkt naar New York City FC en de New York Red Bulls, terwijl de Cosmos gevangen zit op ‘niveau twee’. De club van de toekomst is een herinnering geworden.
Overig

Eusébio en het
zout van de traan

Wilfried de Jong brengt in elk nummer van SANTOS een ode aan een overleden voetballegende door hem voor een dag terug te halen naar aarde. Deze keer spreekt de Portugees Eusébio (1942-2014) af met zijn nog springlevende opvolger Cristiano Ronaldo.
SANTOS #10: SANTOS Voetbalreisgids

Handboek voor de ideale voetbaltrip

Wat zijn de tofste steden en regio’s voor een ideaal voetbalweekendje? Waar vind je de beste pubs, of die ene obscure snackbar van een beroemde oud-speler? In welke steden vind je glamour en glorie, maar ook pure cult? Hoe kom je aan kaartjes? Kun je met je vrienden het beste naar Londen, of misschien toch naar Liverpool?
SANTOS #09: NAAR HET STADION

De ziel van de Eredivisie in 18 foto’s

Of hij misschien zin had om voor SANTOS en de Eredivisie CV de ziel van onze eigen, schitterende Eredivisie in beeld te brengen, vroegen we een paar maanden geleden aan fotograaf annex stadionfetisjist Marco Magielse. We waren nog niet uitgesproken, of Magielse zat al in de auto. Zo’n 4.500 kilometer en 18 stadions verder wilde hij eigenlijk nog niet stoppen, maar helaas, de Eredivisie-huizen waren op. Gelukkig hebben we de foto’s nog. Daarom, nog 18 keer: een kijkje in de ziel van de Eredivisie door de lens van de misschien wel beste voetbalcultuurfotograaf van Nederland.