SANTOS kijkt Eredivisie (11)

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 25-04-2018
Het einde van het seizoen nadert, dus dat betekent een overvolle zondagmiddag met negen Eredivisie-wedstrijden tegelijkertijd. Niet gevreesd: met het schakelprogramma van FOX Sports mis je geen doelpunt. SANTOS vraagt de vrienden en vriendinnen van de show met welke blik zij naar de Eredivisie kijken. Deze week journalist Edwin Struis, die een opmerkelijk sterke voorkeur heeft voor de voltooid verleden tijd (HFC Haarlem en Laurel & Hardy) én figureert op de vermoedelijk beste foto die ooit is gemaakt van Barry Opdam (maar oordeel gerust zelf).

Beeld: Joeri Gosens

Stadion of tv?
“Ik ben een oude stadiontijger, of beter nog: een oudestadiontijger. Hoe groter het stadionverval, hoe beter. Ik wil een doorkijkje naar hoe het er honderd jaar geleden uitzag, een soort voetbalopenluchtmuseum. Met inwisselbare prefabstadions in industriegebieden heb ik niks. Ik wil de Alkmaarderhout in plaats van het AFAS Stadion, Highbury in plaats van Emirates. Een leeg, oud stadion kan me ook bekoren. Laatst nog in Belfast heb ik The Oval, het oude stadion van Glentoran, bezocht. Bouwjaar 1892. Wat een plaatje. Ben ik zo een paar uurtjes zoet. De nostalgie klotst tegen de plinten. Maar zulke stadions worden steeds zeldzamer.”

Tot aan het eerste fluitsignaal is het buiten het stadion vaak leuker dan erbinnen.
Edwin Struis

“In Nederland probeer ik zo laat mogelijk op m’n plek te gaan zitten. Mijn ideale voetbalmiddag begint met een rondje om het stadion. De bedrijvigheid erbuiten opsnuiven, de sfeer bijna letterlijk proeven. Tot aan het eerste fluitsignaal is het buiten het stadion vaak leuker dan erbinnen. Dat komt ook door de teringherrie die sommigen muziek durven te noemen. Vreselijk. Gewoon Koning Voetbal draaien, daarna het eigen clublied en tot slot de opstellingen der beide elftallen. En tussendoor nog wat huishoudelijke mededelingen over auto’s met hun lampen nog aan en dat supporter X dringend contact op moet nemen met het plaatselijke ziekenhuis waar zijn vrouw op het punt staat te bevallen van een drieling. Hoe minder poespas, hoe beter.”

Kijk je in afzondering of ben je een kroegkijker?
“Het liefst thuis in totale afzondering, horizontaal op een bank. Krant of boek onder handbereik, want een hele wedstrijd uitzitten/-kijken is vaak een beproeving. De laatste keer dat ik in een kroeg voetbal keek, was tijdens het WK in Brazilië. Het gastland speelde de halve finale tegen Duitsland, en een paar straten achter de Copacabana in Rio verheugde ik me op een kroegfeestje. Na een halfuur stond het 0-5, de wezenloze blikken van de aanwezige Brazilianen zal ik nooit vergeten. Hun in al die succesvolle voetbaljaren zorgvuldig opgebouwde gevoel van eigenwaarde lag in no time aan gruzelementen. De optie zelfmoord werd serieus overwogen.”

Waar erger je je aan?
“Aan zemelende hapsnurkers als commentator. Laatst nog, de bekerfinale tussen Feyenoord en AZ. Krijg je negentig minuten lang een commentator voor de kiezen die clichés aaneenrijgt met ‘eh’ als verbindingswoord. Oké, het is een zender als Veronica, dus je krijgt een bijpassende commentator, maar dan nog… Ook een ramp: analytici met een woordenschat van tien, zoals John de Wolf of John Heitinga.”

De laatste keer dat ik in een kroeg voetbal keek, was tijdens het WK in Brazilië. De wezenloze blikken van de aanwezige Brazilianen zal ik nooit vergeten.
Edwin Struis

Jij was fan van wijlen HFC Haarlem. Hoe werkt dat als supporter van een gevallen club? Is er nu een andere club waar je sympathie naar uitgaat?
“Sympathie is er zat voor sommige clubs in binnen- en buitenland. Cultcluppies als Partick Thistle, FC Antwerp, Sankt Pauli; maar van HFC Haarlem blijf ik altijd houden, die club zit verankerd in mijn rood-blauwe hart. Het is waar dat er geen nieuwe ervaringen bijkomen, maar we moesten het in de laatste jaren toch altijd al van het verleden hebben. Ik vergelijk het maar met de films van Laurel & Hardy, daar komen ook geen nieuwe meer bij. Maar wat kun je nog steeds genieten van hun oeuvre. Dat geldt ook voor HFC Haarlem. Ik koester de herinneringen. Achterop de fiets bij mijn moeder naar mijn eerste Telstar-Haarlem, de keren dat we de top 3-ploegen versloegen, het Europacup-avontuur, het rolfluitje van Barry Hughes, het eerste optreden van Ruud Gullit in het betaalde voetbal, de terugkeer van Johan Cruijff bij Ajax in een wedstrijd tegen Haarlem. De lijst is eindeloos.”

Op de cover van je boek Vijftig Tinten Struis poseer je met grootheden als Johan Cruijff, Lionel Messi, Samuel Eto’o en, jawel, Barry Opdam. Met welke huidige Eredivisie-speler zou je weleens op de foto willen?
“Ter verhoging van de verkoopcijfers? Haha, het niveau van de gemiddelde Eredivisie-speler is inmiddels zo gekelderd, dat de meesten blij mogen zijn dat ze met mij op de foto mogen.”

Lees ook
SANTOS #09: NAAR HET STADION

De ziel van Fortuna Sittard
in 54 foto’s

Fotograaf en stadionfetisjist Marco Magielse reist deze maanden langs de achttien Eredivisie-stadions om ze op geheel eigen wijze vast te leggen. Dit keer het Fortuna Sittard Stadion in 54 prachtige foto’s. Voor wie er nog aan twijfelde: Fortuna lééft!
SANTOS #09: NAAR HET STADION

De ziel van Fortuna Sittard: in gelid voor het clublied en zelfspot

Op zoek naar de ziel van onze achttien Eredivisie-stadions vragen SANTOS en de Eredivisie CV een legertje insiders, van een beetje bekend tot heel bekend, wat hun club voor hen betekent. Vandaag legt misdaad- en onderzoeksjournalist van AD/Utrechts Nieuwsblad Yelle Tieleman (1988) uit waarom hij voor Fortuna Sittard steeds weer de reis vanuit de Randstad naar Limburg maakt.
SANTOS #09: NAAR HET STADION

21 redenen om
SANTOS #09
in huis te halen

Wij van SANTOS houden van stadioncultuur, van samen in hetzelfde vak, van samen lachen en samen huilen, van hopen tegen beter weten in. We vonden het de hoogste tijd om die liefde op papier te zetten, de hoogste tijd voor SANTOS #09 dus.
SANTOS #09: NAAR HET STADION

De ziel van De Koel
in 46 foto’s

Fotograaf en stadionfetisjist Marco Magielse reist deze maanden langs de achttien Eredivisie-stadions om ze op geheel eigen wijze vast te leggen. In deze aflevering het misschien wel meest fotogenieke stadion van Nederland door de lens van de misschien wel beste voetbalcultuurfotograaf van Nederland: VVV-Venlo’s De Koel door Marco Magielse.
SANTOS #09: NAAR HET STADION

De ziel van VVV-Venlo: hangen in de reclameborden en skiën op dé trap

Op zoek naar de ziel van onze achttien Eredivisie-stadions vragen SANTOS en de Eredivisie CV een legertje insiders, van een beetje bekend tot heel bekend, wat hun club voor hen betekent. Dit keer voormalig international Stan Valckx (1963) over waarom hij zo verknocht is aan De Koel, het stadion van VVV-Venlo dat hij kent als supporter, jeugdspeler, speler van het eerste elftal en tegenwoordig manager voetbal.
SANTOS #09: NAAR HET STADION

De ziel van het Abe Lenstra Stadion in 49 foto’s

Fotograaf en stadionfetisjist Marco Magielse reist deze maanden langs de achttien Eredivisie-stadions om ze op geheel eigen wijze vast te leggen. In deze aflevering een ode aan het Abe Lenstra Stadion in 49 schitterende foto’s.