SANTOS kijkt Eredivisie (13)

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 10-05-2018
Of het nu gaat om een Eredivisie-ticket of om Europees voetbal, FOX Sports brengt ook dit weekend weer iedere minuut live in beeld. SANTOS vraagt de vrienden en vriendinnen van de show met welke blik zij voetbal kijken. Deze week Jaap Visser, die de tv pas aanzet als de uitzending erop zit. De biograaf van onder anderen Dennis Bergkamp en Johan Neeskens houdt de regie het liefst zelf in handen en dus is de afstandsbediening zijn beste vriend. “Als thuis iedereen naar bed is, ga ik er nog even voor zitten.”

Beeld: Joeri Gosens, VI Images

Die play-offs, doen die iets me je?
“Bitter weinig. Als het om promotie en degradatie gaat, ben ik wel nieuwsgierig naar de uitkomst, maar op het gedrang voor een plekje in het voorportaal van de Europa League sla ik geen acht. Gekke nacompetitie is dat toch. Driekwart van de Eredivisie maakt zich het hele seizoen vreselijk druk voor zo’n kansje op Europees voetbal en dan is het zover dat het felbegeerde ticket wordt vergeven, zitten de stadions maar halfvol. De supporters hebben kennelijk ook wel door dat hun cluppie toch niets in Europa te zoeken heeft. Je kunt je beter net niet voor Europees voetbal plaatsen dan in zo’n Europa League-voorronde voor schut gaan tegen een Wit-Russische club waar nog nooit iemand van heeft gehoord. Kun je tenminste nog volhouden dat je dicht bij Europees voetbal was.”

Kijk je veel voetbal?
“Steeds minder. Het niveau in Nederland is onderhand zo matig, dat ik meer dan genoeg heb aan de samenvattingen bij Studio Sport. En dan sla ik de kunstgraswedstrijden meestal over. Of ik vlieg er doorheen met de fastforwardknop. Ik kijk altijd ‘uitgesteld’ waardoor ik zelf de regie in handen heb. Dat doe ik ook op Champions League-avonden. Ik ga pas kijken als de live-uitzending klaar is. Als thuis iedereen naar bed is, ga ik er nog even voor zitten. Grijpt een wedstrijd mij in het eerste kwartier, dan schuif ik naar het puntje van m’n stoel. Anders leun ik achterover en fiets ik er met de afstandsbediening vlug doorheen.”

De kunstgraswedstrijden sla ik meestal over. Of ik vlieg er doorheen met de fastforwardknop.
Jaap Visser

Voorheen was je verslaggever van De Volkskrant, Vrij Nederland en het schitterende maandblad Johan (RIP), nu schrijver en uitgever van voetbalboeken. Heeft dat je kijkgedrag veranderd?
“Ja, enorm. Vroeger moest ik kijken, nu mag ik. Vandaar dat ik selectief kijk. Ik kijk alleen naar wat ik leuk vind. En dat is kunstgrasvoetbal zeer zeker niet. Het is een andere, veel minder leuke sport dan veldvoetbal. Het is een soort zaalvoetbal met een bal die niet rolt en stuitert, maar die glijdt, over rubber dat onnatuurlijk groen is en ook nog eens stinkt als je er zelf met je neus bovenop staat.”

Waar erger je je aan, behalve aan kunstgras? 
“Aan ondeskundig televisiecommentaar als het om keepers gaat. Dan heeft Jeroen Grueter het over een ‘fan-tás-ti-sche’ redding, terwijl zo’n keeper nogal overdreven reageert op een bal die zo ongeveer tegen hem op wordt geschoten. Commentatoren lijken geen idee te hebben van wanneer een keeper echt handelend optreedt, een redding verricht, en wanneer er sprake is van toeval. Nou heb ik toevallig zelf een beetje gekeept, maar ik blijf het raar vinden dat iemand die zo veel naar voetbal kijkt als een Grueter of Arno Vermeulen, niet ziet wat ik zie.”

Blijft er dan eigenlijk nog wel genoeg over om van te genieten?
“Ja hoor. Als ik dan ondanks alle kunstgrasellende en beroerd Eredivisie-spel met ergerlijk commentaar op keepershandelen een wedstrijd als Liverpool tegen AS Roma vanaf het puntje van m’n stoel heb zitten bekijken, kan ik er weer een hele poos tegen.”

Commentatoren lijken geen idee te hebben van wanneer een keeper echt handelend optreedt, een redding verricht, en wanneer er sprake is van toeval.
Jaap Visser
Lees ook
Column

Mulder bemint:
Robert Schlienz

Als Wehrmacht-soldaat werd Robert Schlienz geraakt door een Russische kogel, maar de grootste schade liep hij op bij een auto-ongeluk ná de Tweede Wereldoorlog: hij verloor een arm. Hij liet zich er niet door tegenhouden.
Reportage

Trauma’s te lijf
bij Mamio 5

In het vijfde elftal van de Groningse amateurclub Mamio spelen bijna louter gevluchte Eritreeërs. Ze zijn gaan voetballen om te integreren, en ‘om niet gek te worden’. SANTOS bezocht de thuiswedstrijd tegen Groen Geel 7.
Reportage

De cult van
de Cosmos

De glorietijden van de New York Cosmos zouden herleven op de campus van Hofstra University, maar het lijkt niet te lukken. New York kijkt naar New York City FC en de New York Red Bulls, terwijl de Cosmos gevangen zit op ‘niveau twee’. De club van de toekomst is een herinnering geworden.
Overig

Eusébio en het
zout van de traan

Wilfried de Jong brengt in elk nummer van SANTOS een ode aan een overleden voetballegende door hem voor een dag terug te halen naar aarde. Deze keer spreekt de Portugees Eusébio (1942-2014) af met zijn nog springlevende opvolger Cristiano Ronaldo.
SANTOS #10: SANTOS Voetbalreisgids

Handboek voor de ideale voetbaltrip

Wat zijn de tofste steden en regio’s voor een ideaal voetbalweekendje? Waar vind je de beste pubs, of die ene obscure snackbar van een beroemde oud-speler? In welke steden vind je glamour en glorie, maar ook pure cult? Hoe kom je aan kaartjes? Kun je met je vrienden het beste naar Londen, of misschien toch naar Liverpool?
SANTOS #09: NAAR HET STADION

De ziel van de Eredivisie in 18 foto’s

Of hij misschien zin had om voor SANTOS en de Eredivisie CV de ziel van onze eigen, schitterende Eredivisie in beeld te brengen, vroegen we een paar maanden geleden aan fotograaf annex stadionfetisjist Marco Magielse. We waren nog niet uitgesproken, of Magielse zat al in de auto. Zo’n 4.500 kilometer en 18 stadions verder wilde hij eigenlijk nog niet stoppen, maar helaas, de Eredivisie-huizen waren op. Gelukkig hebben we de foto’s nog. Daarom, nog 18 keer: een kijkje in de ziel van de Eredivisie door de lens van de misschien wel beste voetbalcultuurfotograaf van Nederland.