Shirtje kijken: Chelsea

Woord: Floor Wesseling
Gepost: 15-06-2018
Grafisch ontwerper en voetbalshirtprofessor Floor Wesseling duikt voor SANTOS zo nu en dan een bijzonder shirt op uit zijn eindeloze verzameling. Dit keer een exemplaar van Chelsea, het Umbro-thuisshirt uit de periode 1995-1997. “Het ultieme jarennegentigshirt.”

Beeld: Marques Malacia

Het ontwerp

“In dit shirt speelde Chelsea twee jaar, toen shirts nog langer dan één seizoen meegingen. Het is een simpel, maar tegelijkertijd prachtig shirt. Het heeft echt alles dat bij een jarennegentigshirt hoort: die glimmende draad, de felle kleuren, korte mouwen, een heel groot clublogo, een ribkraag en om het af te maken zo’n knoopje dat eigenlijk helemaal geen functie heeft.”

Het detail

“Het shirt wordt nog eens extra iconisch door de bedrukking. Achterop de naam van Gullit, voorop Coors, dat biermerk. Shirtreclame is een noodzakelijk kwaad, maar het kan een shirt juist ook extra karakter geven en dat is hier wel goed gelukt. TDK bij Ajax is daar ook een goed voorbeeld van.”
“Dat logo van Chelsea bevalt me trouwens ook wel. Ze hebben daar door de jaren heen geregeld van logo gewisseld; vroeger en ook nu weer hebben ze een logo met een heraldische leeuw, op dit shirt is de leeuw juist wat realistischer. Die had van mij best nog wat gedetailleerder gemogen.”

Shirtreclame is een noodzakelijk kwaad, maar het kan een shirt juist ook extra karakter geven.
Floor Wesseling
De geschiedenis

“Je zou het misschien niet verwachten van een club die bekend staat om het smijten met geld, maar wat betreft het shirt is Chelsea juist heel traditioneel. Sterker, Chelsea is een van de weinige clubs uit Engeland die de oorspronkelijke clubkleuren altijd trouw is gebleven. Dat kunnen ze bij bijvoorbeeld Manchester United, waar ze ook nog in het groen en geel hebben gespeeld, niet zeggen. Het lichtblauw - of eigenlijk: Eton blue, begin 20ste eeuw uitgekozen door toenmalig eigenaar Lord Cadogan - werd gebruikt door de paardenracers van het nabijgelegen Eton College en was destijds in het voetbal vrij zeldzaam als clubkleur. Na twee jaar is dat blauw wat donkerder geworden, maar vervolgens is er nooit meer aan getornd. Ook de klassieke gele, witte en soms rode accenten zijn niet zomaar gekozen, maar refereren allemaal aan de wijk Chelsea of Eton College.”

Trivia

“Achterop staat de naam van Ruud Gullit, het is een van de laatste shirts die hij als voetballer droeg. Hij werd destijds naar Chelsea gehaald door Ken Bates, een investeerder, zoals Chelsea in de loop der jaren zoveel rijke clubeigenaren heeft gehad. Gullit speelde er voornamelijk als ‘sweeper’, achter de verdediging dus, en was er natuurlijk ook nog even speler-coach. Ik heb hem weleens over dit shirt gesproken en hoewel hij er niet veel succes in heeft gehad, vindt-ie het wel een heel tof shirt. Het is niet zijn favoriet overigens, dat is toch echt dat van Sampdoria. Dat snap ik wel, maar daarover een andere keer meer.”

Ruud Gullit vindt dit een heel tof shirt, maar het is niet zijn favoriet.
Floor Wesseling
Floor Wesseling is grafisch ontwerper en eigenaar van Studio Wesseling. Voorheen werkte hij bij Nike, waarvoor hij onder meer het shirt ontwierp waarin Oranje speelde op het WK 2014. Klik hier voor eerdere afleveringen van deze rubriek.
Lees ook
Rubriek

Shirtje kijken:
FC Twente

Grafisch ontwerper en voetbalshirtprofessor Floor Wesseling duikt voor SANTOS zo nu en dan een bijzonder shirt op uit zijn eindeloze verzameling. Dit keer is het een exemplaar dat de vrouwen van FC Twente droegen in 2016-2017. “Ik voorzie dat grote merken zich de komende jaren steeds meer zullen toeleggen op vrouwenvoetbal.”
Reportage

Pirlo and
the City

In de relatieve anonimiteit van New York City begon Andrea Pirlo in de Verenigde Staten aan een tweede leven. In sportief opzicht was het geen doorslaand succes, maar dat maakte het niet minder intrigerend. Koen van der Velden, onze man ter plaatse, volgde het spoor van de Maestro in de Big Apple.
Interview

Schoenen. Bal.
Veldje. Liefde.

Schoenen, een bal, een veld. Meer heeft een geboren voetballer niet nodig. Op verzoek van SANTOS vertelt Robin van Persie alles over de heilige drie-eenheid.
Beeldreportage

City vóór
de sjeik

Als vermaard rockfotograaf portretteerde Kevin Cummins (Manchester, 1953) de grootste muziekhelden op aarde, van Ian Curtis tot Mick Jagger en van Oasis tot The Smiths. De gezworen Manchester City-supporter maakte in 2003 óók een van de mooiste voetbalfotoboeken ooit: We’re not really here, over het laatste seizoen van City in Maine Road, het oude stadion in de volksbuurt Moss Side.
Interview

Het mooiste voetbal
volgens Dennis Bergkamp

Dennis Bergkamp, icoon van het kunstzinnige voetbal, neemt plaats op de praatstoel. Wie inspireerden de jonge Dennis? Wie vervoeren de huidige Bergkamp? “Kopieergedrag ergert me, kopiëren leidt tot mislukken, omdat een kopie nooit zo goed is als het origineel.”
Reportage

Op pad met
lotingkoning
Heinrich Welling

Eigenlijk is Heinrich Welling competitieplanner en coördinator wedstrijdzaken bij de KNVB, maar Nederland kent hem als de snordragende ‘baas der balletjes’ tijdens bekerlotingen. Hij doet ze overal in het land, ook voor jeugdcups, ruim twintig keer per seizoen. “Roep het maar lekker hard, Mathijs!”