Sing when you're winning: De blauw-witte outfit van Sticks

Woord: Menno Pot
Gepost: 09-02-2018
Vóór de legendarische bekerfinale tegen Ajax (20 april 2014) rapte de Zwolse helft van De Kuip het bekerstrijdlied 'M’n outfit is blauw-wit' mee, maar de maker ervan, de rapper Sticks, kon er amper van genieten. Daar was hij te zenuwachtig voor. Ná de wedstrijd werd het opnieuw gedraaid, maar ook daar kreeg Sticks weinig van mee: toen zat hij te janken van vreugde, namelijk.

Beeld: VI Images
Eerder verschenen in SANTOS #02, mei 2016.

Nee, dan de rust. Toen beleefde de rapper (echte naam: Junte Uiterwijk, geboren in 1982) een van de hoogtepunten van zijn leven: PEC stond met 4-1 voor, Ajax was knock-out, zijn nummer daverde uit de luidsprekers en de blauw-witte muur rapte als één man mee:

20 april, we staan op de banken
300 bussen vol twaalfde man
Hit the road PEC, let’s go!
(…)
De outfit is blauw-wit
De outfit is blauw-wit!

“De club had ervoor gezorgd dat in elke supportersbus een cd lag met dat nummer erop”, herinnert hij zich. “Onderweg kreeg ik berichtjes uit andere bussen: ‘Het staat hier op repeat, we worden er knettergek van.’ Tegen de tijd dat we in De Kuip aankwamen, zat het er bij iedereen goed in.”

Ziedaar, de twee uithangborden van Zwolle: de voetbalclub die het vooral sinds de promotie van 2012 zo geweldig doet en de Nederlandstalige hiphop van Opgezwolle (Sticks, Rico en dj Delic), vaandeldragers van de Zwolse scene die bijvoorbeeld ook Typhoon, Jawat! en beatmaker Kubus voortbracht – en later de Fakkelbrigade, met leden van het in 2007 gestopte Opgezwolle.

Opgezwolle was een fenomeen dat Zwolle al cool maakte toen FC Zwolle nog in de marge ploeterde. Beats en teksten stegen ver uit boven de vaak nog wat kinderlijke nederhop uit het decennium ervoor. Al in 2003 verscheen Sticks in FC Zwolle-shirt in de videoclip van Tjappies & Mammies. Verre Oosten werd een onofficieel volkslied, onmiddellijk opgepikt door de Zwolle-aanhang:

Holtenbroek, Assendorp, Sassenpoort
Nog een tijdje gewerkt bij Stork, zoals het hoort
Shit, ik kom uit een achterstandswijk
Gasten slapen overdag zodat ze ’s nachts de man zijn.

Sticks groeide op in de volkswijk Holtenbroek, keek als jongetje naar FC Zwolle vanaf de Johan Cruijff-tribune van het oude Oosterenkstadion en mocht als voetballertje van CSV’28 ballenjongen bij FC Zwolle zijn. Zwolse all-stars bevolken zijn nummers: hij gooit ‘Het spel op Slot, als Arne’, brengt een terloopse ode aan Albert van der Haar (‘Al scheelt het een Haar, als Appie’), dropt de namen van Fred Benson, Jaap Stam en natuurlijk zijn buurtgenoot uit Holtenbroek die een publieksheld werd: ‘Afkomstig uit Zwolle en talentvol als Dominggus Lim-Duan.’

Bij iedereen in Zwolle ligt Sticks goed, van de moeilijk lerende kinderen die bijles krijgen in het stadion tot aan de harde kern.

De club haalde Sticks binnen als ambassadeur van de maatschappelijke tak PEC Zwolle United, omdat hij bij iedereen goed ligt, van de moeilijk lerende kinderen die bijles krijgen in het stadion tot aan de harde kern. PEC is een familieclub, zegt Sticks. “Voetballers die bij grotere clubs niet slaagden, komen bij PEC in een warm bad terecht en beginnen meteen weer lekker te ballen. Stef Nijland is een goed voorbeeld: mislukt bij PSV, opgeleefd bij PEC.”

In 2015 triomfeerden Rico & Sticks, laatstgenoemde in PEC-shirt, op Lowlands. Een paar maanden later, in februari, liep de Heineken Music Hall voor ze vol en zag je het blauw-wit vooral in de zaal. En toen Rico & Sticks met Typhoon in de Ziggo Dome in Amsterdam stonden, diende PEC Zwolle bij de KNVB zelfs het officiële verzoek in om niet te hoeven voetballen. Want ja, met Rico & Sticks op het podium, dan weet je het wel: dan komt die exodus op gang vanuit het ‘Verre verre verre Oosten, te ver om de fiets te pakken’.

Menno Pot is voetbalschrijver en popjournalist. In iedere editie van SANTOS diept hij een bijzonder verhaal op uit het culturele grensgebied tussen gitaren en de bal.
Lees ook
Beeldreportage

De vlucht van
scheidsrechter Pijper

Bij het grasduinen in de beeldbanken stuitten we op een aantal fascinerende foto’s van de wedstrijd NAC-Ajax van 16 september 1973. Of eigenlijk: van ná de wedstrijd, toen scheidsrechter Henk Pijper – die in de laatste seconden de 3-3 van NAC afkeurde – op de vlucht moest voor ontstemde NAC-supporters. Kijk en verwonder uzelf (en let vooral op die politiehond en de ‘vluchtauto’, in allerijl gecharterd nadat de deur van een politiewagen niet open ging).
SANTOS #10: Voetbalreisgids

Tien tips
voor de ideale
voetbaltrip

Nu het nieuwe voetbalseizoen in alle hevigheid is losgebarsten en de Nederlandse ploegen in Europa hun tegenstanders kennen, kunnen de voetbaltripjes weer worden geboekt. De redactie van SANTOS geeft reisadvies.
SANTOS #04: DE KLASSIEKER

Mulder bemint:
Mladen Ramljak

De Joegoslaaf Mladen Ramljak, afgestudeerd econoom én vooraanstaand lid van het ‘Genootschap der Scheermessen’, won met Feyenoord de landstitel en de UEFA Cup. Het is vandaag 40 jaar geleden dat hij overleed. Jan Mulder haalt herinneringen op.
SANTOS #13: De 25 schoonheden van het amateurvoetbal

Kantines,
cornervlaggen
en kleedkamergeluk

In SANTOS #13 belijden we onze liefde voor amateurvoetbal. Inderdaad, net als in een eerdere SANTOS, maar toch weer op een andere manier. Omdat het zo’n ongelooflijk rijk onderwerp is, en omdat het je zo heerlijk terugbrengt naar de essentie: naar voetbal omdat het leuk is. Naar voetbal als een sociaalcultureel fenomeen ook.
Reportage

Lachen
Gieren
Gullit

Van Qatar naar Hilversum, van Varkenoord naar Miami, en terug via Rome en Schotland. Ruud Gullit leidt een fascinerend bestaan, vrolijk slalommend tussen de hoogte- en dieptepunten van zijn leven. Een weekend lang in het spoor van de nimmer verwelkende Zwarte Tulp. “Ik zie het zo: als ik niet naar links kan, dan ga ik maar naar rechts.”
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”