Sing when you're winning: De blauw-witte outfit van Sticks

Woord: Menno Pot
Gepost: 09-02-2018
Vóór de legendarische bekerfinale tegen Ajax (20 april 2014) rapte de Zwolse helft van De Kuip het bekerstrijdlied 'M’n outfit is blauw-wit' mee, maar de maker ervan, de rapper Sticks, kon er amper van genieten. Daar was hij te zenuwachtig voor. Ná de wedstrijd werd het opnieuw gedraaid, maar ook daar kreeg Sticks weinig van mee: toen zat hij te janken van vreugde, namelijk.

Beeld: VI Images
Eerder verschenen in SANTOS #02, mei 2016.

Nee, dan de rust. Toen beleefde de rapper (echte naam: Junte Uiterwijk, geboren in 1982) een van de hoogtepunten van zijn leven: PEC stond met 4-1 voor, Ajax was knock-out, zijn nummer daverde uit de luidsprekers en de blauw-witte muur rapte als één man mee:

20 april, we staan op de banken
300 bussen vol twaalfde man
Hit the road PEC, let’s go!
(…)
De outfit is blauw-wit
De outfit is blauw-wit!

“De club had ervoor gezorgd dat in elke supportersbus een cd lag met dat nummer erop”, herinnert hij zich. “Onderweg kreeg ik berichtjes uit andere bussen: ‘Het staat hier op repeat, we worden er knettergek van.’ Tegen de tijd dat we in De Kuip aankwamen, zat het er bij iedereen goed in.”

Ziedaar, de twee uithangborden van Zwolle: de voetbalclub die het vooral sinds de promotie van 2012 zo geweldig doet en de Nederlandstalige hiphop van Opgezwolle (Sticks, Rico en dj Delic), vaandeldragers van de Zwolse scene die bijvoorbeeld ook Typhoon, Jawat! en beatmaker Kubus voortbracht – en later de Fakkelbrigade, met leden van het in 2007 gestopte Opgezwolle.

Opgezwolle was een fenomeen dat Zwolle al cool maakte toen FC Zwolle nog in de marge ploeterde. Beats en teksten stegen ver uit boven de vaak nog wat kinderlijke nederhop uit het decennium ervoor. Al in 2003 verscheen Sticks in FC Zwolle-shirt in de videoclip van Tjappies & Mammies. Verre Oosten werd een onofficieel volkslied, onmiddellijk opgepikt door de Zwolle-aanhang:

Holtenbroek, Assendorp, Sassenpoort
Nog een tijdje gewerkt bij Stork, zoals het hoort
Shit, ik kom uit een achterstandswijk
Gasten slapen overdag zodat ze ’s nachts de man zijn.

Sticks groeide op in de volkswijk Holtenbroek, keek als jongetje naar FC Zwolle vanaf de Johan Cruijff-tribune van het oude Oosterenkstadion en mocht als voetballertje van CSV’28 ballenjongen bij FC Zwolle zijn. Zwolse all-stars bevolken zijn nummers: hij gooit ‘Het spel op Slot, als Arne’, brengt een terloopse ode aan Albert van der Haar (‘Al scheelt het een Haar, als Appie’), dropt de namen van Fred Benson, Jaap Stam en natuurlijk zijn buurtgenoot uit Holtenbroek die een publieksheld werd: ‘Afkomstig uit Zwolle en talentvol als Dominggus Lim-Duan.’

Bij iedereen in Zwolle ligt Sticks goed, van de moeilijk lerende kinderen die bijles krijgen in het stadion tot aan de harde kern.

De club haalde Sticks binnen als ambassadeur van de maatschappelijke tak PEC Zwolle United, omdat hij bij iedereen goed ligt, van de moeilijk lerende kinderen die bijles krijgen in het stadion tot aan de harde kern. PEC is een familieclub, zegt Sticks. “Voetballers die bij grotere clubs niet slaagden, komen bij PEC in een warm bad terecht en beginnen meteen weer lekker te ballen. Stef Nijland is een goed voorbeeld: mislukt bij PSV, opgeleefd bij PEC.”

In 2015 triomfeerden Rico & Sticks, laatstgenoemde in PEC-shirt, op Lowlands. Een paar maanden later, in februari, liep de Heineken Music Hall voor ze vol en zag je het blauw-wit vooral in de zaal. En toen Rico & Sticks met Typhoon in de Ziggo Dome in Amsterdam stonden, diende PEC Zwolle bij de KNVB zelfs het officiële verzoek in om niet te hoeven voetballen. Want ja, met Rico & Sticks op het podium, dan weet je het wel: dan komt die exodus op gang vanuit het ‘Verre verre verre Oosten, te ver om de fiets te pakken’.

Menno Pot is voetbalschrijver en popjournalist. In iedere editie van SANTOS diept hij een bijzonder verhaal op uit het culturele grensgebied tussen gitaren en de bal.
Lees ook
Rubriek

Shirtje kijken:
FC Twente

Grafisch ontwerper en voetbalshirtprofessor Floor Wesseling duikt voor SANTOS zo nu en dan een bijzonder shirt op uit zijn eindeloze verzameling. Dit keer is het een exemplaar dat de vrouwen van FC Twente droegen in 2016-2017. “Ik voorzie dat grote merken zich de komende jaren steeds meer zullen toeleggen op vrouwenvoetbal.”
Reportage

Pirlo and
the City

In de relatieve anonimiteit van New York City begon Andrea Pirlo in de Verenigde Staten aan een tweede leven. In sportief opzicht was het geen doorslaand succes, maar dat maakte het niet minder intrigerend. Koen van der Velden, onze man ter plaatse, volgde het spoor van de Maestro in de Big Apple.
Interview

Schoenen. Bal.
Veldje. Liefde.

Schoenen, een bal, een veld. Meer heeft een geboren voetballer niet nodig. Op verzoek van SANTOS vertelt Robin van Persie alles over de heilige drie-eenheid.
Beeldreportage

City vóór
de sjeik

Als vermaard rockfotograaf portretteerde Kevin Cummins (Manchester, 1953) de grootste muziekhelden op aarde, van Ian Curtis tot Mick Jagger en van Oasis tot The Smiths. De gezworen Manchester City-supporter maakte in 2003 óók een van de mooiste voetbalfotoboeken ooit: We’re not really here, over het laatste seizoen van City in Maine Road, het oude stadion in de volksbuurt Moss Side.
Interview

Het mooiste voetbal
volgens Dennis Bergkamp

Dennis Bergkamp, icoon van het kunstzinnige voetbal, neemt plaats op de praatstoel. Wie inspireerden de jonge Dennis? Wie vervoeren de huidige Bergkamp? “Kopieergedrag ergert me, kopiëren leidt tot mislukken, omdat een kopie nooit zo goed is als het origineel.”
Reportage

Op pad met
lotingkoning
Heinrich Welling

Eigenlijk is Heinrich Welling competitieplanner en coördinator wedstrijdzaken bij de KNVB, maar Nederland kent hem als de snordragende ‘baas der balletjes’ tijdens bekerlotingen. Hij doet ze overal in het land, ook voor jeugdcups, ruim twintig keer per seizoen. “Roep het maar lekker hard, Mathijs!”