Sing when you're winning: De clubliefde van Barry Hay

Woord: Menno Pot
Gepost: 02-03-2018
Wie de voorbije maanden weleens de tv heeft aangezet of een krant heeft opengeslagen, kan het niet gemist hebben: de biografie van Golden Earring-frontman Barry Hay (1948) is verschenen, compleet met anekdotes over bijvoorbeeld de beruchte 'Plaster Casters', twee groupies uit Chicago die van elke afgewerkte rockpiemel een gipsen afgietsel plachten te maken.

Beeld: Spaarnestad Photo, Bart Notermans
Eerder verschenen in SANTOS #03, november 2016.

Onze eigenste Barry hoort tot de collectie. Hij bevindt zich, voor eeuwig erect, in het gipsen gezelschap van bijvoorbeeld Jimi Hendrix.

Maar dat terzijde. Wat wíj willen weten: welke voetbalclub steunt Barry eigenlijk? In Engeland wéét je dat van een rockster. Het kan je domweg niet ontgaan. Meestal staat het vermeld op Wikipedia.

Barry praat weinig over voetbal, maar in juni 2013 leek hij uit de kast te komen toen hij met zijn nieuwe hobbybandje Flying V Formation optrad op Parkpop in Den Haag: onder een zwart colbert rockte Barry het geelgroen van ADO Den Haag.

Logisch, denk je dan. Hoe kon het ook anders? Maar niets is wat het lijkt. Na het optreden verklapte Barry dat hij dat shirt droeg omdat zijn goede vriend Maurice Steijn, destijds trainer van de Haagse club, het hem had toegestopt, compleet met ‘HAY’ als rugbedrukking.

De ware voetbalsympathie van Nederlands succesvolste rockzanger ligt elders. Dat valt ook wel te verklaren, want anders dan de overige Earring-leden is Barry Hay eigenlijk helemaal geen Hagenees. Hij werd geboren in India, als zoon van een Britse militair en een Nederlandse vrouw, die in 1956 haar echtgenoot ontvluchtte en haar zoontje meenam naar Amsterdam.

Barry Hay draagt tijdens een optreden met hobbyband Flying V Formation een ADO Den Haag-shirt.

Dáár groeide het Engelstalige tropenkind op. Pas jaren later verkaste hij naar Den Haag, om aan de kunstacademie te studeren en zich in de bloeiende beatscene te storten. Toen Den Haag hem te saai werd, vluchtte hij terug naar Amsterdam, waar hij (officieel woonachtig op Curaçao) nog altijd een pied-à-terre heeft. Als Barry Hay voor een voetbalclub moet kiezen, kiest hij Ajax.

13 juni 1972. Ajax heeft twee weken eerder voor de tweede keer de Europacup gewonnen. De Earring is al groot in Nederland, timmert aan de weg in vooral Frankrijk en de Duitstalige landen en staat aan de vooravond van een grote Europese tournee als voorprogramma van The Who.

De band heeft nog twee gouden platen tegoed, voor de albums Eight Miles High (1969) en Seven Tears (1971). Bij het platenlabel komt iemand op het idee om het eremetaal te laten uitreiken door Ajax-verdediger Barry Hulshoff, want Hay houdt van Ajax en Hulshoff van de Earring. Grappig ook: Barry en Barry.

Ajacied Barry Hulshoff, groot fan van Golden Earring, overhandigt de band medio 1972 een gouden plaat.

Er zijn foto’s van ná de uitreiking, geschoten op straat in Hilversum: vijf langharige twintigers, de gouden platen nonchalant meetorsend. Cool. Beetje rebels. Op weg naar wereldfaam. Babyboomers in de kracht van hun leven. Hulshoff is 25 en zal dat jaar nog de Wereldbeker winnen. Hay is 23 en zal in 1974 ook gouden platen in ontvangst nemen in Groot-Brittannië, de VS en Canada.

Glamrocker Alice Cooper krijgt in 1974 trouwens óók een gouden plaat van een Barry. Plaats van handeling: het stadionnetje van HFC Haarlem. De Barry in kwestie is trainer Barry Hughes, die op dat moment nog niet kon weten dat hij in 1981 zélf in de top tien zou staan met de evergreen Ik wil op m’n kop een kamerbreed tapijt.

Voetbalmensen die gouden platen uitreiken aan rocksterren, waarom zijn we daar eigenlijk mee gestopt?

Menno Pot is voetbalschrijver en popjournalist. In iedere editie van SANTOS diept hij een bijzonder verhaal op uit het culturele grensgebied tussen gitaren en de bal.
Lees ook
Rubriek

Shirtje kijken:
FC Twente

Grafisch ontwerper en voetbalshirtprofessor Floor Wesseling duikt voor SANTOS zo nu en dan een bijzonder shirt op uit zijn eindeloze verzameling. Dit keer is het een exemplaar dat de vrouwen van FC Twente droegen in 2016-2017. “Ik voorzie dat grote merken zich de komende jaren steeds meer zullen toeleggen op vrouwenvoetbal.”
Reportage

Pirlo and
the City

In de relatieve anonimiteit van New York City begon Andrea Pirlo in de Verenigde Staten aan een tweede leven. In sportief opzicht was het geen doorslaand succes, maar dat maakte het niet minder intrigerend. Koen van der Velden, onze man ter plaatse, volgde het spoor van de Maestro in de Big Apple.
Interview

Schoenen. Bal.
Veldje. Liefde.

Schoenen, een bal, een veld. Meer heeft een geboren voetballer niet nodig. Op verzoek van SANTOS vertelt Robin van Persie alles over de heilige drie-eenheid.
Beeldreportage

City vóór
de sjeik

Als vermaard rockfotograaf portretteerde Kevin Cummins (Manchester, 1953) de grootste muziekhelden op aarde, van Ian Curtis tot Mick Jagger en van Oasis tot The Smiths. De gezworen Manchester City-supporter maakte in 2003 óók een van de mooiste voetbalfotoboeken ooit: We’re not really here, over het laatste seizoen van City in Maine Road, het oude stadion in de volksbuurt Moss Side.
Interview

Het mooiste voetbal
volgens Dennis Bergkamp

Dennis Bergkamp, icoon van het kunstzinnige voetbal, neemt plaats op de praatstoel. Wie inspireerden de jonge Dennis? Wie vervoeren de huidige Bergkamp? “Kopieergedrag ergert me, kopiëren leidt tot mislukken, omdat een kopie nooit zo goed is als het origineel.”
Reportage

Op pad met
lotingkoning
Heinrich Welling

Eigenlijk is Heinrich Welling competitieplanner en coördinator wedstrijdzaken bij de KNVB, maar Nederland kent hem als de snordragende ‘baas der balletjes’ tijdens bekerlotingen. Hij doet ze overal in het land, ook voor jeugdcups, ruim twintig keer per seizoen. “Roep het maar lekker hard, Mathijs!”