Stemmen: de meest amateuristische teamfoto van Nederland

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 09-05-2018
In onze zoektocht naar de meest amateuristische teamfoto van Nederland hebben we ruim 150 inzendingen mogen ontvangen. Uit de berg koos onze vakjury – bestaande uit SANTOS-hoofdredacteur Sjoerd Mossou, elftalfotofetisjist Frank Heinen, officieus Stijladviseur des Vaderlands Arno Kantelberg en Algemeen Dagblad-fotograaf Pim Ras – deze elf finalisten.

Het is nu aan jullie om via een poll de winnaar te bepalen, amateurvoetballiefhebbers van Nederland. Het winnende team mag bezoek verwachten van een van de huisfotografen van SANTOS voor een professionele fotoreportage. Het resultaat daarvan wordt niet alleen op een mooie manier gepresenteerd (leuk voor in de kantine!), maar krijgt ook nog eens een prominente plek in de eerstvolgende editie van SANTOS.

Hieronder in willekeurige volgorde de elf finalisten, inclusief het juryrapport (de trouwe lezer haalt er ongetwijfeld de persoonlijke voorkeuren van de verschillende juryleden uit). Scroll nog even wat verder om te stemmen.

1. USV Hercules 1882 zon. 14 (Utrecht, 1981)

Juryrapport: Hier zit alles in wat voetballen in de jaren zeventig links en toch leefbaar maakte. Opstandig maar jolig, met reclame- en merkloze shirts, waar we nu alleen nog maar van kunnen dromen. Bonuspunten voor het zeldzaam knappe keepersshirt en de pilotenbril van de reeds omgeklede speler.

2. RKHBS JO11-1 (Heerlen, 2017-2018)

Juryrapport: Vrolijk én avant-gardistisch, in compositie bijna als de start van een ballet. Je verwacht elk moment van rechtsaf de entree van de elfde speler?

3. vv De Zwaluw 5 (Oeffelt, 2017-2018)

Juryrapport: Perfecte elftalfoto, in sprekend blauw. De handen netjes op de knie bij de zittende spelers, handen achter de rug bij de staande spelers, zoals het hoort. Allemaal netjes in het gelid. Er valt natuurlijk wel één ding heel erg op, dat zie je meteen: niet alle kousen zijn gelijk.

4. Wilhelmina’26 VR1 (Wijk en Aalburg, 2017-2018)

Juryrapport: Een bijna Erwin Olafiaans tafereel van de dames in de kantine die overal op zoek zijn naar drank en laveloos op de grond liggen. De stoïcijnse houding van de mannen op de foto tilt het absurdistische gehalte van de foto naar een hoger niveau.

5. Blauw Geel’38 zat. 2 (Veghel, 2014-2015)

Juryrapport: De V-vorm is populair in het amateurvoetbal, getuige het aantal teams dat koos voor deze stijlvorm. Wat de foto van deze mannen uit Veghel compleet maakt, is de positionering van de stoerste van allemaal (precies, die ene met de grootste spierballen) als het puntje van de V. Uitstekend.

6. RKEDO 5 (De Goorn, 2004-2005)

Juryrapport: Geweldig. Alles klopt, inclusief de sponsornaam, de bril en de aanvoerder die de bal heeft opgeëist. Wel jammer dat het een tientalfoto is, trouwens.

7. Bedrijfselftal MARS (Veghel, 1967)

Juryrapport: Wederom een tientalfoto (en wederom een ploeg uit Veghel, overigens). Hier wordt bewezen dat je vrolijk en serieus tegelijk kunt zijn. Hoewel een niet nader te noemen jurylid geen fan is van trainers op de elftalfoto’s, maakt hij graag een uitzondering voor de meneer rechts.

8. MMO Hoogmade A1 (Hoogmade, 2017-2018)

Juryrapport: De grootste uitwas in de evolutie van de amateurvoetbalfoto: amateurteams die het heel professioneel proberen aan te pakken, compleet met stoelen en een perfect symmetrische compositie, exact op de middellijn. Kijk die ballen er eens keurig bij liggen. Juist daarom is het hier zo mooi dat dat pleurisbankje opeens is doorgezakt. Net goed. 

9. OJC Rosmalen 4 (Rosmalen, 2006)

Juryrapport: Schitterend mysterieus, die kale, grillige linksback die heel eigenwijs het beeld uit sjokt. Moet hij poepen? Heeft hij er plots tabak van? Is deze foto gemaakt door de moeder van de keeper, die te laat op het knopje drukte? Mooi ook hoe de helft van de spelers niets in de gaten heeft. Verwarring alom.

10. SV Pesse VR2 (Pesse, 2017-2018)

Juryrapport: We houden niet zo van geënsceneerde teamfoto's, maar dit is een uitzondering. Dit team raakt aan de essentie van het amateurvoetbal.

11. SV Sprundel 2 (Sprundel, 2017-2018)

Juryrapport: “Ja oké, ik wil jullie shirtjes wel betalen, vooruit. maar dan wil ik er wel een stukje cross-overmarketing voor terug. Iets waar mijn transportbedrijf uiteindelijk ook de vruchten van plukt.” Joe is goed, Kees. Doen we.

Stemmen is niet meer mogelijk.

Benieuwd welke inzendingen het nét niet hebben gered? Kijk hier. (Daar zijn overigens ook de elf finalisten nog eens terug te vinden. Gewoon, omdat we er niet genoeg van kunnen krijgen.)

Lees ook
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”
Overig

Ciao, Marco

Zijn afscheid in San Siro op 18 augustus 1995 voelde zo ongelooflijk, dat de toen zestienjarige Sjoerd Mossou besloot het niet te geloven. Marco van Basten was zijn held, en helden stopten niet. Hij was pas dertig, godverdomme.
Interview

Sneijder zingt
Hazes

Als iemand de soundtrack schreef bij het leven van Wesley Sneijder, dan was het André Hazes. “Bij bijna alles wat ik denk, doe of meemaak, past wel een nummer van André.”
Reconstructie

Het wonderlijke relaas
van verzorger Jan Maas

Supersub Wim Kieft uit Amsterdam is voor altijd de man die met een curieuze kopbal de aanzet gaf tot Oranjes EK-winst in 1988. Verzorger Jan Maas uit Ven-Zelderheide schreef geschiedenis door tijdens het bekertreffen tussen N.E.C. en De Treffers in 2000 juist een doelpunt met zijn hoofd te voorkomen. Reconstructie van een van de meest bizarre voetbalacties ooit.
Binnendoor

Leo
Beenhakker

“Ik ben een jaar lang een kakkerlak genoemd in Amsterdam en een pleurisjood in Rotterdam. En niet alleen door simpele zielen, maar ook door intelligente mensen met een leidinggevende baan bij een groot kantoor. Kun je zeggen: ‘Dat hoort erbij als je overstapt.’ Maar dat ís niet normaal.”
Overig

SANTOS presenteert:
DIEGO MARADONA

Nog een paar weken en dan verschijnt DIEGO MARADONA, de veelbesproken docufilm van Oscarwinnaar Asif Kapadia (SENNA, AMY) over de opkomst en ondergang van Diego Armando Maradona. Wij hebben ’m alvast mogen zien en we kunnen verklappen: het is 125 minuten lang genieten geblazen van nog niet eerder vertoonde beelden. In aanloop naar de bioscooppremière toert SANTOS langs filmhuizen in Breda, Utrecht en Rotterdam met een speciale preview van de film.