Stemmen: de meest amateuristische teamfoto van Nederland

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 09-05-2018
In onze zoektocht naar de meest amateuristische teamfoto van Nederland hebben we ruim 150 inzendingen mogen ontvangen. Uit de berg koos onze vakjury – bestaande uit SANTOS-hoofdredacteur Sjoerd Mossou, elftalfotofetisjist Frank Heinen, officieus Stijladviseur des Vaderlands Arno Kantelberg en Algemeen Dagblad-fotograaf Pim Ras – deze elf finalisten.

Het is nu aan jullie om via een poll de winnaar te bepalen, amateurvoetballiefhebbers van Nederland. Het winnende team mag bezoek verwachten van een van de huisfotografen van SANTOS voor een professionele fotoreportage. Het resultaat daarvan wordt niet alleen op een mooie manier gepresenteerd (leuk voor in de kantine!), maar krijgt ook nog eens een prominente plek in de eerstvolgende editie van SANTOS.

Hieronder in willekeurige volgorde de elf finalisten, inclusief het juryrapport (de trouwe lezer haalt er ongetwijfeld de persoonlijke voorkeuren van de verschillende juryleden uit). Scroll nog even wat verder om te stemmen.

1. USV Hercules 1882 zon. 14 (Utrecht, 1981)

Juryrapport: Hier zit alles in wat voetballen in de jaren zeventig links en toch leefbaar maakte. Opstandig maar jolig, met reclame- en merkloze shirts, waar we nu alleen nog maar van kunnen dromen. Bonuspunten voor het zeldzaam knappe keepersshirt en de pilotenbril van de reeds omgeklede speler.

2. RKHBS JO11-1 (Heerlen, 2017-2018)

Juryrapport: Vrolijk én avant-gardistisch, in compositie bijna als de start van een ballet. Je verwacht elk moment van rechtsaf de entree van de elfde speler?

3. vv De Zwaluw 5 (Oeffelt, 2017-2018)

Juryrapport: Perfecte elftalfoto, in sprekend blauw. De handen netjes op de knie bij de zittende spelers, handen achter de rug bij de staande spelers, zoals het hoort. Allemaal netjes in het gelid. Er valt natuurlijk wel één ding heel erg op, dat zie je meteen: niet alle kousen zijn gelijk.

4. Wilhelmina’26 VR1 (Wijk en Aalburg, 2017-2018)

Juryrapport: Een bijna Erwin Olafiaans tafereel van de dames in de kantine die overal op zoek zijn naar drank en laveloos op de grond liggen. De stoïcijnse houding van de mannen op de foto tilt het absurdistische gehalte van de foto naar een hoger niveau.

5. Blauw Geel’38 zat. 2 (Veghel, 2014-2015)

Juryrapport: De V-vorm is populair in het amateurvoetbal, getuige het aantal teams dat koos voor deze stijlvorm. Wat de foto van deze mannen uit Veghel compleet maakt, is de positionering van de stoerste van allemaal (precies, die ene met de grootste spierballen) als het puntje van de V. Uitstekend.

6. RKEDO 5 (De Goorn, 2004-2005)

Juryrapport: Geweldig. Alles klopt, inclusief de sponsornaam, de bril en de aanvoerder die de bal heeft opgeëist. Wel jammer dat het een tientalfoto is, trouwens.

7. Bedrijfselftal MARS (Veghel, 1967)

Juryrapport: Wederom een tientalfoto (en wederom een ploeg uit Veghel, overigens). Hier wordt bewezen dat je vrolijk en serieus tegelijk kunt zijn. Hoewel een niet nader te noemen jurylid geen fan is van trainers op de elftalfoto’s, maakt hij graag een uitzondering voor de meneer rechts.

8. MMO Hoogmade A1 (Hoogmade, 2017-2018)

Juryrapport: De grootste uitwas in de evolutie van de amateurvoetbalfoto: amateurteams die het heel professioneel proberen aan te pakken, compleet met stoelen en een perfect symmetrische compositie, exact op de middellijn. Kijk die ballen er eens keurig bij liggen. Juist daarom is het hier zo mooi dat dat pleurisbankje opeens is doorgezakt. Net goed. 

9. OJC Rosmalen 4 (Rosmalen, 2006)

Juryrapport: Schitterend mysterieus, die kale, grillige linksback die heel eigenwijs het beeld uit sjokt. Moet hij poepen? Heeft hij er plots tabak van? Is deze foto gemaakt door de moeder van de keeper, die te laat op het knopje drukte? Mooi ook hoe de helft van de spelers niets in de gaten heeft. Verwarring alom.

10. SV Pesse VR2 (Pesse, 2017-2018)

Juryrapport: We houden niet zo van geënsceneerde teamfoto's, maar dit is een uitzondering. Dit team raakt aan de essentie van het amateurvoetbal.

11. SV Sprundel 2 (Sprundel, 2017-2018)

Juryrapport: “Ja oké, ik wil jullie shirtjes wel betalen, vooruit. maar dan wil ik er wel een stukje cross-overmarketing voor terug. Iets waar mijn transportbedrijf uiteindelijk ook de vruchten van plukt.” Joe is goed, Kees. Doen we.

Stemmen is niet meer mogelijk.

Benieuwd welke inzendingen het nét niet hebben gered? Kijk hier. (Daar zijn overigens ook de elf finalisten nog eens terug te vinden. Gewoon, omdat we er niet genoeg van kunnen krijgen.)

Lees ook
Column

Mulder bemint:
Robert Schlienz

Als Wehrmacht-soldaat werd Robert Schlienz geraakt door een Russische kogel, maar de grootste schade liep hij op bij een auto-ongeluk ná de Tweede Wereldoorlog: hij verloor een arm. Hij liet zich er niet door tegenhouden.
Reportage

Trauma’s te lijf
bij Mamio 5

In het vijfde elftal van de Groningse amateurclub Mamio spelen bijna louter gevluchte Eritreeërs. Ze zijn gaan voetballen om te integreren, en ‘om niet gek te worden’. SANTOS bezocht de thuiswedstrijd tegen Groen Geel 7.
Reportage

De cult van
de Cosmos

De glorietijden van de New York Cosmos zouden herleven op de campus van Hofstra University, maar het lijkt niet te lukken. New York kijkt naar New York City FC en de New York Red Bulls, terwijl de Cosmos gevangen zit op ‘niveau twee’. De club van de toekomst is een herinnering geworden.
Overig

Eusébio en het
zout van de traan

Wilfried de Jong brengt in elk nummer van SANTOS een ode aan een overleden voetballegende door hem voor een dag terug te halen naar aarde. Deze keer spreekt de Portugees Eusébio (1942-2014) af met zijn nog springlevende opvolger Cristiano Ronaldo.
SANTOS #10: SANTOS Voetbalreisgids

Handboek voor de ideale voetbaltrip

Wat zijn de tofste steden en regio’s voor een ideaal voetbalweekendje? Waar vind je de beste pubs, of die ene obscure snackbar van een beroemde oud-speler? In welke steden vind je glamour en glorie, maar ook pure cult? Hoe kom je aan kaartjes? Kun je met je vrienden het beste naar Londen, of misschien toch naar Liverpool?
SANTOS #09: NAAR HET STADION

De ziel van de Eredivisie in 18 foto’s

Of hij misschien zin had om voor SANTOS en de Eredivisie CV de ziel van onze eigen, schitterende Eredivisie in beeld te brengen, vroegen we een paar maanden geleden aan fotograaf annex stadionfetisjist Marco Magielse. We waren nog niet uitgesproken, of Magielse zat al in de auto. Zo’n 4.500 kilometer en 18 stadions verder wilde hij eigenlijk nog niet stoppen, maar helaas, de Eredivisie-huizen waren op. Gelukkig hebben we de foto’s nog. Daarom, nog 18 keer: een kijkje in de ziel van de Eredivisie door de lens van de misschien wel beste voetbalcultuurfotograaf van Nederland.