Stukje Stijl: Rotterdamse haargeschiedenis

Woord: Arno Kantelberg
Gepost: 13-07-2018
Kapsels en De Kuip zijn onmiskenbaar met elkaar vervlochten. Officieus Stijladviseur des Vaderlands Arno Kantelberg laat zijn licht schijnen over de beste kapsels uit de historie van Feyenoord.

Beeld: VI Images
Eerder verschenen in SANTOS #01, november 2015.

In de persruimte van De Kuip is een wand gevuld met foto’s van alle trainers die Feyenoord gekend heeft, van Bill Julian (1921-1922) tot Giovanni van Bronckhorst. Het is een chronologisch overzicht van de eeuwige wrijving bij Feyenoord tussen droom en daad – hoe geen enkele trainer ooit onder de schaduw uitkwam die Ernst Happel met zijn Europacup 1 vooruit wierp. Na Happel (1969-1973) zijn er maar drie trainers geweest die het langer dan twee seizoenen uithielden; 23 trokken al binnen een jaar de deur achter zich dicht. (Goed, Van Bronckhorst lijkt nu de vierde te worden.)

Een van die trainers had tijdens de rust van de wedstrijd tegen PEC Zwolle in de persruimte zijn indrukwekkende hammen over een hoge kruk gevleid. Rob Jacobs, trainer in het seizoen 1988-1989, peuzelde opgewekt aan twee bolletjes kaas. Omdat hij recht voor zijn eigen foto zat, ontstond er een Back to the Future Droste-effect. Zijn haren waren inmiddels wit als die van Leo Beenhakker, maar daar doorheen herkende je nog het Playmobil-kapsel dat hem destijds iets onwrikbaars gaf.

Aan diezelfde fotowand hangt ook een foto van trainer Jaap Kruys (1930-1931). Ik heb het moeten opzoeken, maar Kruys was eigenlijk bestuurslid, ook nog masseur. Hij schijnt zelfs de beschikking te hebben gehad over een ‘wonderelixer’ waarmee hij geblesseerde spelers in een handomdraai weer op de been kreeg. Het is echter vanwege zijn typische haardos dat we hem in de annalen van SANTOS bijschrijven. Mijn opa, arbeider van beroep en een gestaald communist, had zo’n zelfde haardracht.

Kapsels en De Kuip zijn onmiskenbaar met elkaar vervlochten, gedeelde historie. Jaap Kruys maakte de weg vrij voor Wiel Coerver, weliswaar geboren in Limburg, maar met een kuif geknipt voor De Kuip. Coerver bezorgde Feyenoord in 1974 de UEFA Cup. De speler die Feyenoord in die finale aan de hand nam, Wim Jansen, was ook een navolger van Kruys, zij het een voorzichtige. Jansen opteerde later nog voor een gedenkwaardig permanent, waarmee hij Ab Fafié (1984-1986) naar de kroon stak.

Bij Feyenoord weten ze van oudsher haren te waarderen. Iconische Rotterdamse kapsels genoeg. Zoals de watergolven van Wim Jansen (linksboven) en de Lion King-manen van John de Wolf (linksonder).

In De Kuip kennen ze niet alleen De Klassieker, maar ook hun klassiekers, in dit geval het Bijbelboek Richteren, waarin Samson een leeuw dood mept. Aan de boorden van de Maas weten ze dat de kracht van een man in zijn haar zit (vandaar dat Delila het stiekem bij Samson afsneed, de feeks). Het haar is ’s mans kapitaal. In de voetballerij geldt: je kapitaal moet op het veld staan. Daar gaat Feyenoord nu in de fout.

Kijk naar het kampioenselftal van 1993: een as met John de Wolf, Peter Bosz en József Kiprich, met ook nog eens Regi Blinker en Gaston Taument op de flanken – een tsunami aan hoofdhaar walste daar over de tegenstander heen. Herinnert iemand zich nog de coiffure van Pierre van Hooijdonk in de gewonnen UEFA Cup-finale tegen Borussia Dortmund (3-2; tweemaal Van Hooijdonk)? Er was een elastiekje nodig om het allemaal bij mekaar te houden. Graziano Pellè scoorde vijftig (!) doelpunten in twee seizoenen met een gepommadeerde kuif waar je u tegen zegt.

Als je als scoutingapparaat die voorkennis hebt, waarom selecteer je dan in hemelsnaam Marko Vejinovic en Eric Botteghin? Dat zijn geen kapsels, dat is gewoon haar. Wil Feyenoord weer een vooraanstaande rol in de Nederlandse competitie spelen, zal het scoutingsysteem op de schop moeten. Albert Rusnák, die we nog kennen van FC Groningen, moet onmiddellijk worden vastgelegd. Lasse Schöne is voor een paar centen op te halen in Amsterdam. Voor oud-PSV’er Maxime Lestienne zal een externe financier moeten worden gezocht, maar komen moet-ie. En een doelman met het haar van Warner Hahn moet ook per direct worden teruggehaald, in de top moet je dat soort beslissingen durven nemen. De vraag is alleen of Giovanni van Bronckhorst met dit kapsel daarvoor geschikt is. Gertjan Verbeek schijnt toch weer tijd over te hebben.

Arno Kantelberg is, naast hoofdredacteur van het tijdschrift Esquire, officieus Stijladviseur des Vaderlands.
Lees ook
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”
Overig

Ciao, Marco

Zijn afscheid in San Siro op 18 augustus 1995 voelde zo ongelooflijk, dat de toen zestienjarige Sjoerd Mossou besloot het niet te geloven. Marco van Basten was zijn held, en helden stopten niet. Hij was pas dertig, godverdomme.
Interview

Sneijder zingt
Hazes

Als iemand de soundtrack schreef bij het leven van Wesley Sneijder, dan was het André Hazes. “Bij bijna alles wat ik denk, doe of meemaak, past wel een nummer van André.”
Reconstructie

Het wonderlijke relaas
van verzorger Jan Maas

Supersub Wim Kieft uit Amsterdam is voor altijd de man die met een curieuze kopbal de aanzet gaf tot Oranjes EK-winst in 1988. Verzorger Jan Maas uit Ven-Zelderheide schreef geschiedenis door tijdens het bekertreffen tussen N.E.C. en De Treffers in 2000 juist een doelpunt met zijn hoofd te voorkomen. Reconstructie van een van de meest bizarre voetbalacties ooit.
Binnendoor

Leo
Beenhakker

“Ik ben een jaar lang een kakkerlak genoemd in Amsterdam en een pleurisjood in Rotterdam. En niet alleen door simpele zielen, maar ook door intelligente mensen met een leidinggevende baan bij een groot kantoor. Kun je zeggen: ‘Dat hoort erbij als je overstapt.’ Maar dat ís niet normaal.”
Overig

SANTOS presenteert:
DIEGO MARADONA

Nog een paar weken en dan verschijnt DIEGO MARADONA, de veelbesproken docufilm van Oscarwinnaar Asif Kapadia (SENNA, AMY) over de opkomst en ondergang van Diego Armando Maradona. Wij hebben ’m alvast mogen zien en we kunnen verklappen: het is 125 minuten lang genieten geblazen van nog niet eerder vertoonde beelden. In aanloop naar de bioscooppremière toert SANTOS langs filmhuizen in Breda, Utrecht en Rotterdam met een speciale preview van de film.