Volgende week gaan we weer

Woord: Redactie SANTOS
Gepost: 05-09-2018
In SANTOS #09 verklaren we de liefde aan het stadion, aan de cultuur van de tribune in al zijn facetten. Met bijdragen van onder anderen Sjoerd Mossou, Bart Vlietstra, Wilfried de Jong, Jan Mulder, Menno Pot, Arno Kantelberg, Klaas-Jan Huntelaar en Diederik Smit. Inclusief handige stadiongids voor de achttien Eredivisie-huizen.

Beeld: Mirjam Riemens/Studio Vonq (coverillustratie), Hollandse Hoogte

De trap op, naar het licht. Tribunes die opdoemen. Een eerste blik op het felgroene veld. Een knikje naar je vaste buurman in vak B3. Samen lachen. Samen vlug de opstelling doornemen.

Met je kop vol in de regen staan, omdat de wind is gedraaid, recht ons vak in.

Waterkoud van je tenen tot je vingertoppen. Een oude vriend tegenkomen tijdens het pissen. Verwachting. Hoop. Teleurstelling. Ergernis. Dolle vreugde. Hoofden die synchroon van links naar rechts draaien, lichamen die zich oprichten naar boven, allemaal tegelijk.

“Jaaaa-jaa-ja-ooooehhhwwwww” – het geluid van net niet. Wéér niet.

Bier halen voor je vrienden. Je zoon met een vriendje verderop, dicht bij het veld, de ogen groot, turend naar de spelers. Het gezang en gejoel van de harde kern.

Zij aan zij zitten, met de knieën tegen elkaar. Grinniken om de tierende, vloekende vrouw van twee rijen achter je.

Lichtmasten die opdoemen. Eerst nog de auto parkeren. Drommen mensen door de straten, over de brug, de hoek om, samen in een lange colonne van verwachting.

Eerst nog even een frietje eten bij Cor. Toch nog even naar je stamkroeg. Tevreden zwijgend naast je oude vadertje lopen, altijd dezelfde route, elk seizoen opnieuw. Samen door het toegangspoortje. Samen in de rij voor een broodje gehaktbal.

Bladeren in het programmaboekje, waar niets boeiends in staat, maar dat geblader hoort nu eenmaal bij de vaste rituelen van een wedstrijddag. Och, al die heerlijke rituelen, klein of nog kleiner, onbelangrijk en toch zo belangrijk.

De stem van de stadionspeaker. Het clublied uit de boxen. Een spandoek dat er altijd hangt, in precies hetzelfde hoekje.

Het is een cliché geworden dat voetbalstadions de kerken van nu zijn, maar het mooie aan clichés is: meestal zijn ze waar.

De eerste keer vergeet je nooit meer. Een stadion heeft voor een kind iets overweldigends, iets betoverends. Het geluid alleen al, na een doelpunt vooral, wanneer 20.000 mensen precies tegelijk beginnen te brullen.

Het is een cliché geworden dat voetbalstadions de kerken van nu zijn, maar het mooie aan clichés is: meestal zijn ze waar, en in dit geval al helemaal.

Naar het stadion ga je samen, zelfs als je alleen gaat, want stadions zijn de sociale bolwerken van deze tijd. Je komt je vrienden tegen, oude bekenden, je familie. Ga je voor het eerst, dan kijk je verwonderd naar al die mensen, die samen een soort levend organisme vormen.

Wij van SANTOS houden van stadioncultuur, van samen in hetzelfde vak, van samen lachen en samen huilen, van hopen tegen beter weten in. Dit nummer is een ode aan dat gevoel.

Het is bedoeld voor iedereen die onbewust sneller gaat lopen zodra er ergens lichtmasten opdoemen. Voor iedereen die ooit dolgelukkig in de armen is gevallen van een buurman of buurvrouw die je amper kent.

Al zijn we nog zo vaak teleurgesteld, al is het nog zo stervenskoud, al is de trainer nog zo’n koekenbakker, al is de koffie nog zo smerig. Volgende week gaan we weer.

Bestel SANTOS #09 hier, of haal ’m bij een boekhandel bij jou in de buurt. Of nog beter: word supporter, en je mist nooit meer wat!

Lees ook
Column

Mulder bemint:
Robert Schlienz

Als Wehrmacht-soldaat werd Robert Schlienz geraakt door een Russische kogel, maar de grootste schade liep hij op bij een auto-ongeluk ná de Tweede Wereldoorlog: hij verloor een arm. Hij liet zich er niet door tegenhouden.
Reportage

Trauma’s te lijf
bij Mamio 5

In het vijfde elftal van de Groningse amateurclub Mamio spelen bijna louter gevluchte Eritreeërs. Ze zijn gaan voetballen om te integreren, en ‘om niet gek te worden’. SANTOS bezocht de thuiswedstrijd tegen Groen Geel 7.
Reportage

De cult van
de Cosmos

De glorietijden van de New York Cosmos zouden herleven op de campus van Hofstra University, maar het lijkt niet te lukken. New York kijkt naar New York City FC en de New York Red Bulls, terwijl de Cosmos gevangen zit op ‘niveau twee’. De club van de toekomst is een herinnering geworden.
Overig

Eusébio en het
zout van de traan

Wilfried de Jong brengt in elk nummer van SANTOS een ode aan een overleden voetballegende door hem voor een dag terug te halen naar aarde. Deze keer spreekt de Portugees Eusébio (1942-2014) af met zijn nog springlevende opvolger Cristiano Ronaldo.
SANTOS #10: SANTOS Voetbalreisgids

Handboek voor de ideale voetbaltrip

Wat zijn de tofste steden en regio’s voor een ideaal voetbalweekendje? Waar vind je de beste pubs, of die ene obscure snackbar van een beroemde oud-speler? In welke steden vind je glamour en glorie, maar ook pure cult? Hoe kom je aan kaartjes? Kun je met je vrienden het beste naar Londen, of misschien toch naar Liverpool?
SANTOS #09: NAAR HET STADION

De ziel van de Eredivisie in 18 foto’s

Of hij misschien zin had om voor SANTOS en de Eredivisie CV de ziel van onze eigen, schitterende Eredivisie in beeld te brengen, vroegen we een paar maanden geleden aan fotograaf annex stadionfetisjist Marco Magielse. We waren nog niet uitgesproken, of Magielse zat al in de auto. Zo’n 4.500 kilometer en 18 stadions verder wilde hij eigenlijk nog niet stoppen, maar helaas, de Eredivisie-huizen waren op. Gelukkig hebben we de foto’s nog. Daarom, nog 18 keer: een kijkje in de ziel van de Eredivisie door de lens van de misschien wel beste voetbalcultuurfotograaf van Nederland.