Voor gek verklaard

Woord: Bart Vlietstra
Gepost: 15-03-2019
SANTOS #11 gaat over alle soorten voetbalvrouwen die je maar bedenken kunt. Dus ook over die vrouwen voor wie het om uiteenlopende redenen onvoorstelbaar was dat ze de voetbalschoenen aantrokken, maar voor wie de bal bleef lonken, en dat immer zal blijven doen. Maak kennis met ​Conny - voorheen Coen - Koreman.

Beeld: Lodewijk Duijvesteijn

Conny Koreman (64) heette vroeger Coen Koreman. Op haar 49ste vond in metaforische zin de wissel plaats: Coen eruit, Conny erin. Voetbal behield zijn basisplaats.

Ook toen er diverse malen uitzaaiingen van een kwaadaardig melanoom werden gevonden. Ze mist een deel van haar rechterlong na de operatieve verwijdering van twee tumoren. Daardoor kampt ze nu met de longaandoening COPD. Maar de vaste trainingsavond bij de Amsterdamse amateurclub JOS Watergraafsmeer zegt ze zelden af. “De eerste tien minuten klinkt het of er iemand aan het doodgaan is”, vertelt ze met pretogen in haar appartement in Amstelveen. “Pas als de training bijna ten einde is, kom ik op stoom. Dat is het beste gevoel. Vooral als we nog even gaan afwerken. Zo’n bal ineens uit de lucht in de bovenhoek rammen, heerlijk!”

Conny Koreman kan aardig voetballen. Dat viel Ajax al op toen ze tien jaar was en nog Coen heette. Coen, die praktisch naast het oude Ajax-stadion De Meer opgroeide, kreeg een uitnodiging voor een proeftraining. Vader Koreman gloeide van trots, maar moeder Koreman stak haar vinger op. Kwam niets van in. Ajax voetbalde op zondag en zondag was de dag van de Heer.

Dat was de eerste tegenslag. De volgende volgde vier jaar later, toen er tijdens een potje schoolvoetbal een ruggenwervel verschoof. Coen zat in de groei en mocht viereneenhalf jaar niet bij een club voetballen. Straatvoetbal op het Galileïplantsoen vergoedde veel. Coen was er een graag geziene gast; goede voetballer, altijd zijn woordje klaar. “Ik voelde al op mijn achtste dat ik anders was, vrouwelijker. In huis liep ik al snel in jurken. Buitenshuis hing ik de bescheiden macho uit, als een soort dekmantel.”

Een andere jongen die vaak meedeed, de drie jaar oudere, latere profvoetballer en topcoach Louis van Gaal, was stiller. Conny: “Al die bijdehante straatvoetballers waren snel met bijnamen: ‘Zure’, ‘Goede’, ‘Geitenbekkie’. Louis werd ‘Piegem’ genoemd, een soort van lulletje rozenwater.”

Met zijn hoofd maakte de jonge Louis destijds vooral indruk als hij ging koppen. “Kon-ie geweldig. Een kwartier lang, als het moest.”

Louis van Gaal werd ‘Piegem’ genoemd, een soort van lulletje rozenwater.
​Conny Koreman

Conny straalt als ze vertelt over haar amateurvoetbaltijd. Ze heeft lol als de interviewer haar niet herkent op teamfoto’s van vroeger en nu. Na een tijdje blijkt: zij/hij is degene met dat vrolijke gezicht. Ongelukkig was Coen betrekkelijk weinig. Hij liep vooraan in de polonaise door café Hans & Grietje na wedstrijden en versierde de mooiste meisjes. “Dat zag ik ook als topsport, maar ik deed er uiteindelijk niets mee.”

In de bouwwereld klom Coen op tot bedrijfsleider bij Ballast Nedam. Hij trouwde en kreeg twee zonen. Geen ongelukkig huwelijk, met haar ex drinkt ze nog steeds een wijntje. Maar Conny kwam opzetten. “En Conny was niet meer te houden.”

Op verjaardagen en tijdens kroegbezoek was ze al Conny, inclusief jurk en make-up. Maar in de voetbalkantine stapte de stoere bink Coen binnen. “Ik zou in een wereld vol onbegrip terechtkomen. Had ik geen trek in. Ik hield mijn machomasker op.”

Een jaar na de operatie ‘kroop het bloed waar het niet gaan kon’ en ging ze weer voetballen.

Tot het niet meer ging. Rond de geslachtsaanpassende operatie stopte ze even met voetbal. Mede door tijdgebrek, maar ook om Conny de tijd te geven de wereld te ontdekken. Een jaar na de operatie “kroop het bloed waar het niet gaan kon” en ging ze weer voetballen. Maar nu bij een vrouwenteam.

Het was van beide kanten even wennen. Een aantal jonge voetballers riep “meneer” en “travestiet” naar haar. “Maar daar ga ik met open vizier tegenin. Ik werd een keer na het stappen door twee Marokkaanse jongens nageroepen met ‘Hé meneer’. Ik riep ‘Hé Turk’ terug. Zij kwamen naar me toe, ik zei: ‘Voordat je overweegt me in elkaar te slaan: “Hé Turk” voelt voor jou net zo vervelend als “Hé meneer” voor mij.’ Toen liepen ze door.”

Lees de rest van het verhaal van Conny Koreman in SANTOS #11, nu in de winkels of hierrrr te bestellen. In onze speciale vrouweneditie ook portretten van twee andere vrouwen die tegen de stroom in roeien: Germaine de Randamie (34), vechtsportkampioene én speelster van IJFC, en Lenie van Wensveen (76), de eerste doelpuntenmaker van het Nederlands vrouwenelftal.
Lees ook
Rubriek

Shirtje kijken:
Feyenoord

Grafisch ontwerper en voetbalshirtprofessor Floor Wesseling duikt voor SANTOS zo nu en dan een bijzonder shirt op uit zijn eindeloze verzameling. Vandaag is dat het iconische Feyenoord-thuisshirt met Gouden Gids voorop, uit de vroege jaren 80. Een in vrijwel alle opzichten historisch exemplaar. “Ik heb ’m gekocht als cadeautje voor een vriend, maar misschien houd ik ’m wel zelf.”
Film

Uit de archieven
van Johan Kramer (4)

Op speciaal verzoek van SANTOS opent regisseur Johan Kramer zijn archief vol schitterende voetbalfilmpjes. Twee keer per maand delen we zo’n pareltje. Vandaag is dat de korte film The Art of Flying, met in de hoofdrol Ken van der Sar, de nieuwe keeper van Manchester United, en een geweldige bijrol van Alex Stepney, goed voor bijna 450 wedstrijden onder de lat van The Red Devils.
Reportage

Rondje
Amsterdam

We weten het niet helemaal zeker, maar het kan bijna niet anders dan dat John Heitinga (35) de eerste WK-finalist is die gaat deelnemen aan Alpe d’Huzes. 6 juni is het zover, dan beklimt de 87-voudig international en huidig jeugdtrainer van Ajax met zijn Canyon de Alpe d’Huez – zes keer op één dag, als het even kan – om zoveel mogelijk geld op te halen voor KWF Kankerbestrijding. Ter voorbereiding fietste SANTOS een middagje met hem mee langs bijzondere voetbalplekken in Amsterdam.
Reportage

Handjes thuis
bij Roelof Luinge

Scheidsrechter Roelof Luinge nam in 2010 afscheid van het betaalde voetbal, maar stoppen met fluiten? Mooi niet. Op zijn 62ste fluit hij nog wekelijks amateurduels. Eerste klasse. Vier wedstrijden in vijf dagen? Geen punt. Langs de velden met Roelof, ex-topscheidsrechter, belastingambtenaar, cultfenomeen en liefhebber van alle drie de helften. Je moet hem alleen niet vernaggelen.
SANTOS #11: HUP VROUWEN

Retro
Jackie

SANTOS houdt van nu, maar ook heel erg van vroeger. Dus toen we een nummer gingen maken over vrouwen en voetbal, leek het ons tof om een OranjeLeeuwin te hijsen in onze favoriete voetbalshirts van weleer. En wie konden we daarvoor nu beter vragen dan Jackie Groenen, de spelbepaler van het Nederlands elftal en 1. FFC Frankfurt met een voorliefde voor al wat retro is?
Rubriek

Shirtje kijken:
Newcastle United

Grafisch ontwerper en voetbalshirtprofessor Floor Wesseling duikt voor SANTOS zo nu en dan een bijzonder shirt op uit zijn eindeloze verzameling. Dit keer is dat het uitshirt van Newcastle United uit het seizoen 1996-1997. “Heel vet, maar ik krijg al rode tepels als ik ernaar kijk.”