Zo gingen 12.000 Zwollenaren in 1977 naar de bekerfinale

Woord: Friso Schotanus
Gepost: 20-04-2018
Denk niet dat de uittocht vanuit de provincie naar de bekerfinale iets is van de laatste jaren. De eindstrijd brengt al sinds jaar en dag hele meutes op de been, getuige ook deze heerlijke reportage uit 1977 waarin PEC Zwolle-supporters worden gevolgd voor, tijdens en na de bekerfinale tegen provinciegenoot FC Twente. “Het zijn maar domme Tukkers, ha-ha-ha.”

Beeld: VI Images

In de jaren zeventig had de voorzitter van PEC Zwolle, Jan Willem van der Wal, grootse plannen met de club, die tot dan toe een anoniem bestaan in het betaald voetbal leidde. Symbool van de dadendrang was de komst van Rinus Israël, dan tot voor kort wereldspeler van Feyenoord. Van der Wal was regiodirecteur van de sjieke Slavenburg’s bank, dat gaf fijne financiële speelruimte. Hij beheerde de clubkas én de kluis, inderdaad een gevaarlijke dubbelfunctie. Eind jaren zeventig werd Van der Wal dan ook ontslagen door het hoofdkantoor van de bank.

Hoe dan ook, de investeringen betaalden zich uit; PEC Zwolle ontgroeide de eerste divisie en bereikte in 1977 de finale van de KNVB Beker. Tegenstander was FC Twente en PEC-manager Henk van Ginkel wist met zijn Twentse collega Ton van Dalen de KNVB ervan te overtuigen dat de finale niet in De Kuip, maar in De Goffert moest worden gespeeld.

Captain Rinus Israël op de schouders bij de promotie van PEC Zwolle naar de eredivisie in 1978, een jaar na de bekerfinale.

Een sliert van bussen

Op donderdag 19 mei 1977 was het al vroeg druk in de Zwolse binnenstad. Overal verzamelden zich groepjes supporters. Op de Grote Markt schoolden ze samen in auto’s en busjes, bierdrinkend en luid toeterend. Schutte Tours had stadsbussen gehuurd om alle supporters te kunnen vervoeren naar het Goffertstadion. Ruim voor de middag vertrok een karavaan van auto’s en bussen, die in totaal 12.000 Zwollenaren naar Nijmegen zou brengen. 

De PEC-selectie probeerde te ontspannen in de rustieke omgeving van het Bilderberg-hotel in Oosterbeek, waar men daags voor de wedstrijd zijn intrek had genomen. Donderdagmiddag draaide de spelerbus eindelijk de provinciale weg op, de bossen door, om via de A50 naar Nijmegen te rijden. Ze stuitten precies op de groenwitte karavaan. “Iedere keer als ik met de auto de Rijnbrug bij Arnhem oversteek, zie ik die lange stoet weer voor me”, vertelde clubicoon Klaas Drost later. “Het was een sliert van wel 120 bussen, die heel langzaam reden. De supporters zaten op de daken met vlaggen te zwaaien. Er werd non-stop getoeterd toen we ze voorbij reden.”

Bekijk deze reportage en proef de opperbeste stemming in de bussen:

(Die ‘domme Tukkers’ wonnen overigens wel: 3-0 na verlengingen.)

Het is inmiddels een traditie geworden: de massale uittocht vanuit de provincie naar de finale van de KNVB Beker. In de SANTOS-bekerspecial halen zes schrijvers herinneringen op aan De Grote Dag voor hun club. Over volksverhuizingen vanuit Heerenveen, Zwolle (niet deze, maar die van 2014), Sittard, Enschede, Breda en Arnhem. Bestel ’m hier

Lees ook
SANTOS #10: Voetbalreisgids

Tien tips
voor de ideale
voetbaltrip

Nu het nieuwe voetbalseizoen in alle hevigheid is losgebarsten en de Nederlandse ploegen in Europa hun tegenstanders kennen, kunnen de voetbaltripjes weer worden geboekt. De redactie van SANTOS geeft reisadvies.
SANTOS #04: DE KLASSIEKER

Mulder bemint:
Mladen Ramljak

De Joegoslaaf Mladen Ramljak, afgestudeerd econoom én vooraanstaand lid van het ‘Genootschap der Scheermessen’, won met Feyenoord de landstitel en de UEFA Cup. Het is vandaag 40 jaar geleden dat hij overleed. Jan Mulder haalt herinneringen op.
SANTOS #13: De 25 schoonheden van het amateurvoetbal

Kantines,
cornervlaggen
en kleedkamergeluk

In SANTOS #13 belijden we onze liefde voor amateurvoetbal. Inderdaad, net als in een eerdere SANTOS, maar toch weer op een andere manier. Omdat het zo’n ongelooflijk rijk onderwerp is, en omdat het je zo heerlijk terugbrengt naar de essentie: naar voetbal omdat het leuk is. Naar voetbal als een sociaalcultureel fenomeen ook.
Reportage

Lachen
Gieren
Gullit

Van Qatar naar Hilversum, van Varkenoord naar Miami, en terug via Rome en Schotland. Ruud Gullit leidt een fascinerend bestaan, vrolijk slalommend tussen de hoogte- en dieptepunten van zijn leven. Een weekend lang in het spoor van de nimmer verwelkende Zwarte Tulp. “Ik zie het zo: als ik niet naar links kan, dan ga ik maar naar rechts.”
Binnendoor

Björn van
der Doelen

​“Mark van Bommel kon de hele dag over voetbal praten. Ik keek niet eens de samenvattingen van mijn eigen wedstrijden, ging liever een beetje pielen met mijn gitaar.”
Overig

Ciao, Marco

Zijn afscheid in San Siro op 18 augustus 1995 voelde zo ongelooflijk, dat de toen zestienjarige Sjoerd Mossou besloot het niet te geloven. Marco van Basten was zijn held, en helden stopten niet. Hij was pas dertig, godverdomme.